II OZ 23/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2019 r. sygn. akt VII SAB/Wa 42/19 o odrzuceniu skargi J. K. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SAB/Wa 42/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do nadesłania złożonego do organu ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżący odebrał w dniu 13 maja 2019 r. (z.p.o. k-12). W zakreślonym terminie skarżący nie przedłożył dokumentu potwierdzającego uprzednie wniesienie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W ocenie Sądu pierwszej instancji, świetle powyższego wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia skargi przewidziane art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.". W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej: P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z art. 37 § 1 K.p.a. wynika zaś, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z art. 37 § 3 K.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powyższego wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność postępowania skarżący powinien był wystąpić z ponagleniem o jakim mowa w art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłania złożonego do organu ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a. W wezwaniu zakreślono siedmiodniowy termin na jego wykonanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k-12). Skarżący pomimo wezwania nie przedłożył dokumentu potwierdzającego uprzednie wniesienie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Do zażalenia również nie załączono dowodu wyczerpania środków zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.