II OZ 204/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Spółki W. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 851/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Spółki W. w S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 31 października 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 851/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki W. w S. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej również jako "GINB") z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 25 kwietnia 2019 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja została doręczona skarżącej w dniu [...] września 2019 r. Termin do wykonania czynności upłynął bezskutecznie w dniu [...] września 2019 r. Nieuzupełnienie powyższego braku spowodowało orzeczenie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie, pismem z dnia [...] listopada 2019 r., wniosła skarżąca, reprezentowana przez J. H., zarzucając, iż Sąd w sposób dowolny ustalił osobę skarżącą wskazując, iż jest nią osoba fizyczna – J. H., a także, że J. H. jest pełnomocnikiem skarżącej. W uzasadnieniu zażalenia opisany został stan faktyczny sprawy. J. H. wniósł o sprostowanie "oczywistego" błędu w zaskarżonym postanowieniu i złożył kolejny formularz o przyznanie prawa pomocy skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej po raz pierwszy w dniu [...] kwietnia 2019 r. Postępowanie w tej kwestii zostało jednak wydłużone na skutek złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie z kosztów i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika). Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 4 lipca 2019 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, a następnie Sąd postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Kwestia prawa pomocy została zatem prawomocnie rozstrzygnięta, co w konsekwencji obligowało skarżącą do uiszczenia wpisu od złożonej skargi. Pismem z dnia [...] września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał ponownie skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia. Zgodnie z Rejestrem Opłat Sądowych (stan na dzień 23 października 2019 r.) nie zidentyfikowano należnej wpłaty w niniejszej sprawie. Wobec tego Sąd postanowieniem z dnia 31 października 2019 r. odrzucił wniesioną skargę. Należy jasno wskazać, że strona skarżąca po doręczeniu w dniu [...] września 2019 r. prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi była zobowiązana do jego wykonania w terminie 7 dni, bowiem postępowanie wywołane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone. W związku z tym, że skarżąca w ustawowym terminie nie usunęła braków formalnych skargi należy uznać, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Niezasadne są w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty podniesione w rozpatrywanym zażaleniu. Sąd I instancji jako skarżącą w sprawie wyraźnie wskazał Spółkę W. w S. To na adres Spółki kierowana była korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Nieuzasadnione jest twierdzenie, że Sąd jako osobę skarżącą wskazał J. H. Nie wynika to z akt sprawy ani z zaskarżonego postanowienia. Drugi zarzut zażalenia wynika prawdopodobnie z faktu, że odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony na adres spółki - jednak ze wskazaniem na J. H. jako pełnomocnika. Kwestia ta w żaden sposób nie zmienia sytuacji strony w związku z nieuiszczonym wpisem od skargi, a związana jest z faktem, że pisma w imieniu skarżącej składa J. H., który sam w złożonej skardze wskazał, że reprezentuje skarżącą. Wskazanie na korespondencji J. H. nie ma żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Na zakończenie należy przywołać również pogląd wyrażony w orzecznictwie NSA, z którego wynika, iż ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1380/11). W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.