II OZ 2003/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia X Sp. z o.o. z siedzibą we [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2025 r. sygn. akt II SA/Wr 207/25 o odrzuceniu skargi X Sp. z o.o. z siedzibą we [...] na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na drodze postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 207/25, odrzucił skargę X Sp. z o.o. z siedzibą we [...] na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 stycznia 2025 r., nr [...], w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości na drodze. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji w wykonaniu zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2025 r. skarżąca Spółka – za pośrednictwem swojego pełnomocnika – została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana na wynikający z akt sprawy adresy do doręczeń pełnomocnika skarżącej, pozostała w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 23 września 2025 r. (na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 25 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. Skoro więc czynność wskazana w wezwaniu, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, nie została wykonana w terminie, skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.". Na powyższe postanowienie skarżąca Spółka wniosła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W obydwu pismach strona skarżąca wskazała na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, przedstawiając jako dowód dwa pisma reklamacyjne skierowane do Poczty Polskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności odnotować należy, że w praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych - mając na uwadze ochronę interesu strony działającej w warunkach tzw. ostrożności procesowej - słusznie za dopuszczalną uznaje się sytuację, w której ma miejsce jednoczesne złożenie zażalenia na orzeczenie o odrzuceniu pisma procesowego z powodu nieusunięcia jego braków formalnych lub fiskalnych oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której brak spowodował takie odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt II FZ 639/19 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, na marginesie, wskazać należy, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, skutkuje tym, że wniosek o przywrócenie terminu podlega rozpoznaniu dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej. W pierwszej kolejności ustalenia bowiem wymaga, czy rzeczywiście doszło do uchybienia terminu, co powinno być przesądzone przez sąd drugiej instancji, przy rozpoznawaniu zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt III OZ 370/23, LEX nr 3615008). Ponadto należy mieć na uwadze, że odrzucenie skargi nie czyni kwestii przywrócenia terminu do wniesienia skargi bezprzedmiotową, bowiem postanowienie sądu o przywróceniu terminu znosi skutki postanowienia o odrzuceniu skargi bez potrzeby uchylenia tego orzeczenia. Konsekwencją rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu zgodnie ze złożonym w tym przedmiocie żądaniem jest nadanie sprawie dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 180/09, LEX nr 557323). Przechodząc do meritum niniejszej sprawy stwierdzić należało, że zażalenie jako oczywiście pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. Stosownie do treści art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Z akt sądowych wynika, że skarżąca Spółka, pomimo prawidłowego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi, nie uiściła go we wskazanym przez Sąd terminie. W przedstawionych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zatem odrzucił skargę jako nieopłaconą w wyznaczonym terminie. Na dzień wydania zaskarżonego postanowienia w rejestrze dochodów budżetowych nie odnotowano bowiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że podnoszone przez skarżącą Spółkę w uzasadnieniu zażalenia okoliczności dotyczące uprawdopodobnienia braku winy w niedokonaniu czynności w terminie są w ramach niniejszego postępowania irrelewantne. Z przyczyn już wyjaśnionych nie rzutowały na ocenę zasadności/niezasadności zażalenia, nie zmieniają bowiem tego, że w wyznaczonym czasie skargi nie opłacono, choć istniała taka powinność. Twierdzenia skarżącej o przyczynach takiego stanu rzeczy nie mogą więc mieć jakiegokolwiek znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia, gdyż wątek ten nie mieści się w granicach niniejszej sprawy i dlatego nie podlega dalszym rozważaniom. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.