II OZ 199/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2211/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie

Postanowieniem z 4 marca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2211/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. R. (dalej skarżący) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], zapadłą w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi oraz wskazanie numeru PESEL skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu dnia 22 października 2019 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie powyższych braków upłynął dnia 29 października 2019 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie dopełnił tych czynności. W zażaleniu z dnia 21 maja 2020 r. skarżący wskazał na problemy komunikacyjne z Sądem, wnosząc o wydłużenie czasu na przedstawienie argumentacji. Skarżący zwrócił nadto uwagę, że kilkakrotnie kierował do Sądu korespondencję elektroniczną, nie dostrzegając podstaw do uzupełnienia jakichkolwiek braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Prawidłowe wszczęcie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonania czynności procesowej. Następstwem niedopełnienia tych wymagań, które zostały szczegółowo uregulowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) jest odrzucenie skargi. W ten sposób nie dochodzi w ogóle do skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym do poddania zaskarżonego przejawu działania albo zaniechania administracji publicznej kontroli sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący wniósł skargę nie wskazując numeru PESEL ani nie nadsyłając odpisu skargi. Braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie, w którym skarżący został do tego zobowiązany, odbierając korespondencję nadaną przez Sąd oraz będąc pouczonym o skutku uchybienia w tej materii. W takiej sytuacji sąd I instancji nie tyle mógł odrzucić skargę, ile był do podjęcia takiego rozstrzygnięcia zobowiązany obowiązującą regulacją prawną. Należy w tym miejscu podkreślić, że WSA w pełni zasadnie doręczył skarżącemu odpis postanowienia z dnia 4 marca 2020 r. z uzasadnieniem. Skarżący wnosząc zażalenie znał powody dla których doszło do odrzucenia wniesionej przez Niego skargi. Został nadto pouczony o trybie i sposobie wnoszenia do sądów administracyjnych pism drogą elektroniczną z czego nie skorzystał do dnia wydania niniejszego postanowienia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.