II OZ 1933/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2848/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2025 r. sygn. akt. VII SA/Wa 2848/24 w sprawie ze skargi Z. R. i B. W. od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 września 2024 r., znak: DOR.7110.62.2024.KBL w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 15 września 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2848/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 z zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a.") oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną B. W. (dalej jako skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2025 r. sygn. akt. VII SA/Wa 2848/24 w sprawie ze skargi Z. R. i B. W. od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 września 2024 r., znak: DOR.7110.62.2024.KBL w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i orzekł o zwrocie jej wpisu sądowego uiszczonego od skargi kasacyjnej. Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia powodem odrzucenia skargi kasacyjnej było wniesienie skargi kasacyjnej po terminie. Sąd za bezsporne uznał, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 4 sierpnia 2025 r. czyli ustawowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał 3 września 2025 r. Wobec tego uznał, że skarga kasacyjna nadana w urzędzie pocztowym 5 września 2025 r., została wniesiona z uchybieniem terminu ustawowego a w konsekwencji należało ją odrzucić. W tej sytuacji koniecznym było zwrócenie uiszczonego wpisu sądowego. Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości. Zarzuca naruszenie przepisów postępowania poprzez: 1. błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na wynik sprawy, a to ustalenie przez Sąd, że pełnomocnikowi Skarżącej doręczono wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 4 sierpnia 2025 r., w sytuacji gdy został on doręczony w dniu 9 sierpnia 2025 r. a w konsekwencji 2. naruszenie art. 178 P.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na nieuzasadnionym odrzuceniu skargi kasacyjnej, jako wniesionej po upływie terminu wskazanego w art. 177 § 1 P.p.s.a., w sytuacji gdy brak było podstaw do odrzucania skargi ze względu na fakt, że skarżąca w dniu nadania pozostawała w terminie do jej wniesienia. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu pełnomocnik podnosi, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącej dopiero w dniu 9 września 2025 r. zatem termin do złożenia środka zaskarżenia upływał 8 września 2025 r. Z nieznanych skarżącej powodów Sąd przyjął, że doręczenie wyroku nastąpiło wcześniej , tym samym skarga kasacyjna z 3 września 2025 r. (nadana w urzędzie pocztowym 5 września 2025 r.) została wniesiona z uchybieniem terminu. Naruszono zatem art. 178 P.p.s.a. bowiem brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą odrzucenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie była okoliczność złożenia skargi kasacyjnej z uchybieniem 30 dniowego terminu ustawowego określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. od dnia doręczenia stronie skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 178 P.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika odpis wyroku z uzasadnieniem nie został mu doręczony 9 września 2025 r. ani tym bardziej nie został doręczony tego dnia samej skarżącej albowiem jak jednoznacznie wynika z akt sprawy korespondencja zawierająca wyrok wraz z uzasadnieniem została skierowana bezpośrednio do pełnomocnika skarżącej na jego aktualny adres – doręczenie z 25 lipca 2025 r. odpisu wyroku (k. 98 akt) przesyłka polecona numer [...] i została ona doręczona 4 sierpnia 2025 r. co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru T. K. (zpo k. 99 akt). Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na brak w zażaleniu jakichkolwiek dokumentów potwierdzających twierdzenia pełnomocnika skarżącej odnośnie do wskazywanej w zażaleniu daty doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem ww. przesyłką, skorzystał z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej dostępnego pod adresem internetowym https://emonitoring.poczta-polska.pl/. Z informacji o statusie doręczenia przesyłki numer [...] wynika, że nadano ją z Warszawy 28 lipca 2025 r. a odebrana została w Rzeszowie Placówka Pocztowa Rzeszów 14 (ul. Podwisłocze 10, 35-410 Rzeszów) 2025-08-04 10:08:29. Z uwagi na powyższe NSA uznał zarzuty i argumentację zażalenia za nieuzasadnione. Sąd słusznie przyjął, ze wyrok z uzasadnieniem został doręczony 4 sierpnia 2025 r. pełnomocnikowi skarżącej i od tego terminu biegł trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej. Upływał on 3 września 2025 r. zatem skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika 5 września 2025 r. (koperta ze stemplem pocztowym nadania przesyłki k. 111 akt), została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i należało ją odrzucić stosownie do art. 178 P.p.s.a. Odrzucenie skargi kasacyjnej z kolei implikowało orzeczenie o zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie sprawy NSA za prawidłowe uznał zaskarżone postanowienie i na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji.