II OZ 1914/25

Dnia 10 grudnia 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ż.K. i J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 397/25 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 1 października 2025 r. w sprawie ze sprzeciwu Ż.K. i J.K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2025 r., nr SKO Gd/5321/24 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 16 października 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 397/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gdańsku odmówił Ż.K. i J.K. sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze sprzeciwu Ż.K. i J.K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku (SKO lub Kolegium) z 9 kwietnia 2025 r., nr SKO Gd/5321/24 w przedmiocie warunków zabudowy. W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że 1 października 2025 r. WSA w Gdańsku wyrokiem o sygn. II SA/Gd 397/25 oddalono sprzeciw Ż.K. i J.K. od w/w decyzji Kolegium. Wyrok wydano na rozprawie, podczas której obecny był pełnomocnik wnoszących sprzeciw. Pismem z 7 października 2025 r., nadanym do sądu w dniu 9 października 2025 r., pełnomocnik wnoszących sprzeciw złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek ten został złożony z uchybieniem przewidzianego ustawą terminu, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli Ż.K. i J.K., zastępowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości. W uzasadnieniu reprezentujący ich pełnomocnik podnosi, że pismo istotnie zostało wysłane po terminie, jednakże nadane w polskiej placówce pocztowej w ostatnim dniu (8 października 2025 r.) owego terminu, na dowód czego przedstawia odpis dowodu nadania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Na mocy art. 64b § 1 Ppsa ww. regulacje stosuje się odpowiednio do wyroków wydanych w sprawach ze sprzeciwu. Zatem w sytuacji złożenia przez stronę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego sprzeciw po upływie w/w terminu, uzasadnienie orzeczenia nie zostanie sporządzone. Zgodnie z art. 83 § 3 Ppsa oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Gd 397/25 WSA w Gdańsku wydał wyrok w dniu 1 października 2025 r. Wyrok oddalał sprzeciw i zapadł na rozprawie, a zatem w myśl przywołanych powyżej przepisów strony mogły wystąpić o uzasadnienie wyroku w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku, a więc do dnia 8 października 2025 r. włącznie. Pełnomocnik skarżących złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenia uzasadnienia zapadłego wyżej orzeczenia, która została nadana przesyłką poleconą za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego. Na kopercie, w której znajdował się wniosek (k. 48 akt sądowych) widnieje nadruk, zgodnie z którym przesyłka została nadana 9 października 2025 r. Również stempel pocztowy na samym wniosku wskazuje datę 9 października 2025 r. i znajduje potwierdzenie w elektronicznym systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej. Pełnomocnik skarżących podniósł wprawdzie w zażaleniu, że nadanie pisma nastąpiło 8 października 2025 r., na dowód czego przedłożył wydruk z książki nadawczej Poczty Polskiej, tym niemniej również i tam widnieje data nadania - 9 października 2025 r. Wskazać przy tym również należy, a co wynika z elektronicznego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, że przesyłka została nadana poprzez system Elektronicznego Nadawcy. Plik do przesyłki został przygotowany przez nadawcę 8 października 2025 r., zaś samą przesyłkę dostarczono do urzędu pocztowego kolejnego dnia. Biorąc powyższe pod uwagę należy w pierwszej kolejności wskazać, że system Elektroniczny Nadawca to internetowa aplikacja umożliwiająca rejestrację przesyłek, generowanie dokumentów nadawczych w formie elektronicznej oraz automatyczne przekazywanie pliku z przesyłkami bezpośrednio do wybranej placówki pocztowej (zob. Regulamin świadczenia usług powszechnych z 1 lutego 2025 r. dostępny na stronie internetowej Poczta Polska S.A. – https://www.poczta-polska.pl/regulaminy/). Wyjaśnić należy, że w dniu 8 października 2025 r. przesyłka o nr [...], którą nadano wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku została zarejestrowana w systemie Elektronicznego Nadawcy. Jest to jednoznaczne z przekazaniem wprowadzonych danych o przesyłce przygotowanej do nadania do systemów informatycznych Poczty Polskiej, a nie nadaniem przesyłki w placówce pocztowej (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2025 r., II GZ 564/25, LEX nr 3917381). Przesyłka polecona o nr [...] została dostarczona do urzędu pocztowego dopiero w dniu następnym, tj. 9 października 2025 r. Wobec tego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za datę oddania pisma w placówce pocztowej prawidłowo zatem sąd pierwszej instancji uznał urzędową pieczęć poczty wraz z widniejącą na niej datą. Przy obliczaniu terminów decydująca jest data stempla pocztowego (zob. postanowienie SN z 6 maja 1988 r., IV PZ 39/88, OSPiKA 1989, nr 7-12). Reasumując, odmówienie sporządzenia uzasadnienia wyroku przez sąd pierwszej instancji nastąpiło z przyczyn formalnych i w sposób zgodny z prawem, gdyż wniosek pełnomocnika skarżących, przy pełnej jego wiedzy o skutkach niedochowania terminu, wniesiono po upływie zakreślonego 7-dniowego terminu z art. 141 § 2 Ppsa. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.