II OZ 1893/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 363/25 o odrzuceniu skargi M. J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 2 stycznia 2025 r. znak WO-II.621.2.11.2024 w przedmiocie udostępnienia danych z rejestru Pesel i rejestru mieszkańców postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 5 maja 2025 r., III SA/Kr 363/25, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę M. J. (dalej: skarżący) na decyzję Wojewody Małopolskiego z 2 stycznia 2025 r. znak WO-II.621.2.11.2024 w przedmiocie udostępnienia danych z rejestr Pesel i rejestru mieszkańców. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 14 marca 2025 r. w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 4 marca 2025 r. (k.1 i k.17 akt sąd.) wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi (k.20 akt sąd.) oraz usunięcia stwierdzonego braku formalnego skargi, tj. podania numeru PESEL (k.23 akt sąd.). Oba powołane zarządzenia, zakreślały 7-dniowy termin na wykonanie wskazanych w nich wezwań oraz zawierały prawidłowe pouczenie o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu sądowego oraz braku podania numeru PESEL. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 21 marca 2025 r. (k.25 akt sąd.). Mimo upływu zakreślonego terminu, należna od skargi opłata sądowa nie wpłynęła na rachunek sądu, jak też nie został uzupełniony stwierdzony brak formalny skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, że brak wpłaty należnej kwoty wynikał z błędu w wyliczeniu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Celem tego przepisu jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego. Zgodnie zaś z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie brakiem formalnym nieuzupełnionym w terminie był brak podania numeru PESEL oraz nieuiszczenie wpisu od skargi. Podkreślenia wymaga, że sposób sformułowania wezwań nie budzi wątpliwości co do ich treści i skutków. W związku z powyższym uznać należało, że Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego i fiskalnego skargi. Termin do uzupełnienia powyższych braków skargi mijał zatem z dniem 28 marca 2025 r. Z uwagi zaś na bezskuteczny upływ terminu, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę. Końcowo, wskazać należy, że w pierwszej kolejności został rozpoznany środek odwoławczy (zażalenie), natomiast wniosek skarżącego o przywrócenie terminu zostanie rozpoznany przez Sąd I instancji po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest bowiem wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany termin zakreślony w wezwaniu do uzupełnienia braków skargi, a w konsekwencji – czy Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi do uzupełniania braków skargi. W związku ze złożeniem przez skarżącego również wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kwestia ta będzie przedmiotem rozważań w odrębnym postępowaniu wpadkowym zainicjowanym tym wnioskiem. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.