II OZ 1851/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 530/24 w przedmiocie odrzucenia zażaleń w sprawie ze skargi K. P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 1 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 530/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenia K. P. i R. P. oraz D. K. i D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 530/24 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2025 r. skarżące D. K. i K. P. zostały wezwane do wykonania prawomocnego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 21 listopada 2024 r. wzywającego je uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. K. P. i R.P. oraz D. K. i D. K. zażaleniami zaskarżyli powyższe postanowienie. Uzasadniając odrzucenie zażaleń K. P. i D.K. Sąd stwierdził, że na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia opłaty sądowego zażalenie nie przysługuje, skoro przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w takim wypadku możliwości zaskarżenia nie przewidują. Odnośnie natomiast zażaleń wniesionych przez R. P. i D. K. Sąd podniósł, że podlegają one odrzuceniu z tego powodu, że nie byli oni skarżącymi w niniejszej sprawie ani nie byli adresatami zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisu sądowego. Zażaleniem K. P. i R.P. zaskarżyli powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Zarządzenie ponownie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a., a w istocie jest zarządzeniem wzywającym do wykonania prawomocnego zarządzenia, na które zażalenie zostało już oddalone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem na zarządzenie wzywające do wykonania wcześniejszego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu nie przysługuje zażalenie (por. np. uzasadnienie do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012, II OZ 186/12). Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma wyłącznie charakter czynności materialnotechnicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 4/11). Zażalenie D. K. i K. P. jako niedopuszczalne podlegało zatem odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu z dnia 1 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 530/24. Zasadnie także zaskarżonym postanowieniem odrzucono zażalenie R. P. i D. K. - nie byli oni bowiem stronami przedmiotowego postępowania, gdyż zaskarżone zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2025 r. dotyczyły wyłącznie K. P. i D. K. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.