II OZ 1836/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1204/25 o odrzuceniu skargi A.F. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 kwietnia 2025 r. znak DAP-WAR.722.35.2025A w przedmiocie wstrzymania egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1204/25, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej Ppsa), odrzucił skargę A.F. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2025 r. znak DAP-WAR.722.35.2025A w przedmiocie wstrzymania egzekucji administracyjnej, ponieważ pomimo wezwania Sądu skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 30 lipca 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 sierpnia 2025 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł A.F., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący opisał nieprawidłowości w zakresie prowadzonego przez organy postępowania egzekucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa). W rozpoznawanej sprawie skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 30 lipca 2025 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Sąd Wojewódzki dopełnił obowiązku pouczenia skarżącego o sposobie uiszczenia wpisu, o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania, a także o możliwości wniesienia zażalenia na ww. zarządzenie. Skoro odpis przedmiotowego zarządzenia został skutecznie doręczony stronie w dniu 5 sierpnia 2025 r., a w ustawowym siedmiodniowym terminie, który upływał w dniu 12 sierpnia 2025 r., skarżący nie uiścił wymaganej zarządzeniem kwoty wpisu sądowego, to nie ulega wątpliwości, że brak fiskalny skargi nie został usunięty. W tych okolicznościach Sąd I instancji zasadnie orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 Ppsa. Na prawidłowość zaskarżonego postanowienia nie mogła wpłynąć argumentacja podniesiona w zażaleniu, kwestionująca w istocie zasadność podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Skarga, aby mogła być merytorycznie rozpoznana przez sąd, musi być m.in. należycie opłacona. Oczywistym jest zatem, że z uwagi na brak uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi, skarga ta nie mogła otrzymać dalszego biegu, a tym samym stać się przedmiotem merytorycznej kontroli Sądu I instancji. Wskazywane przez skarżącego kwestie należało ocenić jako niemające znaczenia dla zastosowania art. 220 § 3 Ppsa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.