II OZ 1833/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1021/25 o odrzuceniu skargi T. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lutego 2025 r. nr DOR.7200.156.2024.RKR w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1021/25 odrzucił skargę T. K. (dalej: "skarżący") na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 lutego 2025 r. nr DOR.7200.156.2024.RKR w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi. W uzasadnieniu Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Sądu z dnia 13 maja 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania zostało skutecznie doręczone skarżącemu 17 czerwca 2025 r., zatem termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 24 czerwca 2025 r. (wtorek). Wobec nieuzupełnienia braku Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.) oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi. Odpis postanowienia z dnia 14 sierpnia 2025 r. został doręczony skarżącemu w dniu 8 września 2025 r. W dniu 19 września 2025 r. (data nadania przesyłki w placówce operatora pocztowego) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 14 sierpnia 2025 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W uzasadnieniu podniósł, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skierowane bezpośrednio do skarżącego, pomimo tego, że w sprawie ustanowiony został pełnomocnik, co narusza art. 67 § 5 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Przepis art. 197 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie do art. 180 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną (w tym przypadku zażalenie), jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 8 września 2025 r. wraz z właściwym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. Przesyłka ta została prawidłowo skierowana przez Sąd pierwszej instancji do skarżącego, ponieważ w sprawie skarżący działał osobiście. Wprawdzie do skargi zostało załączone pełnomocnictwo procesowe z dnia 8 kwietnia 2025 r. udzielone radcy prawnemu (k. 4), jednak z jego treści wynika, że obejmowało ono wyłącznie sporządzenie i wniesienie skargi do sądu na zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego; nie zawierało ono upoważnienia do reprezentowania skarżącego przed sądem pierwszej instancji ani sądami administracyjnymi. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 15 września 2025 r. (poniedziałek). Z akt sprawy wynika, że zażalenie zostało wniesione 19 września 2025 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W efekcie zażalenie skarżącego należało odrzucić, bowiem zostało wniesione po terminie. Złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zostanie rozpoznany oddzielnie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.