II OZ 1831/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K., D.K., K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 620/24 o odrzuceniu skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 stycznia 2024 r. nr 83/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia D.K. i K.P., 2. odrzucić zażalenia D.K. i R.P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 620/24, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej Ppsa), odrzucił skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 stycznia 2024 r. nr 83/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, ponieważ pomimo wezwania Sądu skarżące nie uiściły wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 17 lutego 2025 r. każda ze skarżących została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenia skarżących na powyższe postanowienia zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone postanowieniami z 2 lipca 2025 r. sygn. akt II OZ 795/25 i sygn. akt II OZ 796/25. Wobec powyższego, zarządzeniami z 22 lipca 2025 r. obie skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych zarządzeń z 17 lutego 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostały doręczone: D.K. w dniu 4 sierpnia 2025 r, zaś K.P. w dniu 8 sierpnia 2025 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc odpowiednio: 11 sierpnia 2025 r. oraz 18 sierpnia 2025 r. (przy uwzględnieniu treści art. 83 § 2 Ppsa). Do dnia podjęcia zaskarżonego postanowienia skarżące nie uiściły wymaganego wpisu od skargi, co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Zażalenia na ww. postanowienie wnieśli D.K., D.K., K.P. i R.P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa). W przedmiotowej sprawie po prawomocnym zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania skarżącym prawa pomocy (postanowieniami Sądu I instancji z 22 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 450/24 i sygn. akt VII SPP/Wa 449/24); wezwaniu każdej ze skarżących zarządzeniami z 17 lutego 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń postanowieniami z 2 lipca 2025 r.– zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 22 lipca 2025 r. o wezwaniu skarżących do wykonania prawomocnych zarządzeń z 17 lutego 2025 r., wzywających każdą ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącym ww. wezwań: D.K. w dniu 11 sierpnia 2025 r, a K.P. w dniu 18 sierpnia 2025 r., skarżące nie uiściły wymaganego wpisu w terminie zakreślonym przez Sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi D.K.i K.P.. Nie sposób przy tym przyjąć, aby argumentacja zawarta w zażaleniu mogła podważyć prawidłowość zaskarżonego postanowienia, bowiem nie dotyczy ona kwestii mających znaczenie dla zastosowania art. 220 § 3 Ppsa. Z powyższych przyczyn zażalenia wniesione przez D.K. i K.P. oddalono na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji. Zażalenia wniesione zaś przez D.K. i R.P. należało odrzucić jako niedopuszczalne, bowiem osoby te nie były stronami w sprawie – nie były adresatami zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wnosiły skargi i nie wykazały, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył ich interesu prawnego. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa orzekł, jak w punkcie 2 sentencji.