II OZ 1825/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 943/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 lutego 2025 r. znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 943/25, odmówił T. L. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 lutego 2025 r., znak [...], w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w skardze na ww. decyzję zawarto także wniosek o wtrzymanie jej wykonania, który jednakże nie zawierał żadnego uzasadnienia. Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nie uzasadnił w żaden sposób wniosku, nie powołał żadnych okoliczności wskazujących na wiążące się z wykonaniem decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest natomiast rolą Sądu poszukiwanie za stronę argumentów mających przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się jego zmiany poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Zarzucając naruszenie przez Sąd Wojewódzki art. 61 § 3 P.p.s.a. skarżący wskazał m.in., że wykonanie decyzji w postaci m.in. skucia tynków, wzmocnienia sztukaterii, odtworzenia gzymsów, będzie w sposób niezaprzeczalny, dla każdego, bez względu na stan majątkowy, obciążeniem, a ponadto spowoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, gdyż przywrócenie budynku do stanu sprzed wykonania przedmiotowych prac nie będzie możliwe. Nadto wprowadzenie zmian w substancji zabytku, które są oparte na wadliwej decyzji administracyjnej, może spowodować nieodwracalne uszkodzenie jego autentyzmu historycznego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma na celu udzielenie ochrony tymczasowej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiego aktu, zanim zostanie on zbadany przez sąd administracyjny pod kątem jego legalności. Ochrona tymczasowa służy więc temu, aby w okresie do rozpatrzenia skargi strona nie poniosła znacznej szkody lub by nie doszło do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1129/18, dostępne, [w:] CBOSA). Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Dla wnioskującego o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego oznacza to obowiązek przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, następnie przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie, nie wyłączając przedstawienia dokumentów, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przedstawił jednak okoliczności, które ze względu na negatywne i nieakceptowane prawem skutki, mogłyby powodować realne i rzeczywiste niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że skarżący nie wyjaśnił, na czym miałoby polegać ewentualne powstanie szkody w budynku w wyniku wykonywanych robót budowlanych. Tym bardziej, że jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, nałożone na skarżącego obowiązki wykonania robót budowlanych i prac konserwatorskich, mają na celu zabezpieczenie obiektu zabytkowego, tj. budynku przy ul. [...] w C., przed zagrożeniem zniszczenia lub istotnego uszkodzenia. Natomiast sama kwestia zasadności wydanych w sprawie decyzji nie może być brana pod uwagę przy ocenie wniosku o wstrzymanie wykonania. O naruszeniu prawa i skutkach tego naruszenia orzeka sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.