Sygnatura
II OZ 1815/25
Postanowienie NSA z 20 listopada 2025 r., II OZ 1815/25
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 20 listopada 2025
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2025 r. sygn. akt IV SA/Po 709/25 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 31 marca 2025 r. Nr SKO.GP.4000.1038.2024 w przedmiocie zakazu zagospodarowania terenu w sposób sprzeczny z obowiązującym planem miejscowym postanawia: oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wstrzymał wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu (dalej "SKO") z dnia 31 marca 2025 r. w przedmiocie zakazu zagospodarowania terenu w sposób sprzeczny z obowiązującym planem miejscowym. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że M. S. (dalej "skarżący") wyjaśnił, że zaskarżona decyzja zakazuje dotychczasowego sposobu zagospodarowania nieruchomości, w szczególności w zakresie prowadzenia na jej terenie ośrodka jeździeckiego. Wykonanie decyzji oznacza więc w praktyce faktyczne uniemożliwienie prowadzenia przez skarżącego zorganizowanej działalności w formie świadczenia usług jeździeckich, nauki jazdy konnej, organizacji zajęć terapeutycznych, organizacji imprez okolicznościowych oraz wynajmu boksów dla koni. Przedmiotowa działalność stanowi jedno z głównych, stałych źródeł dochodu skarżącego, a jej nagłe wstrzymanie doprowadziłoby do poważnych, długotrwałych skutków ekonomicznych, w tym znacznych strat majątkowych oraz najprawdopodobniej konieczności likwidacji całego kompleksu. W ocenie Sądu I instancji argumenty wskazane we wniosku uzasadniają przyznanie skarżącemu ochrony tymczasowej, bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji niewątpliwie pociągnie za sobą duże niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz wygeneruje znaczne koszty, a przywrócenie stanu poprzedniego po ewentualnym jej uchyleniu w postępowaniu sądowym koszty te zwielokrotni. Sąd miał również na uwadze dobro zwierząt, które znajdują się na terenie nieruchomości oraz ich dalszą egzystencję. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła uczestniczka postępowania A. K., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Pełnomocnik żalącej podniósł następujące zarzuty: - wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 61 § 1 i § 2 p.p.s.a. i błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie tego przepisu poprzez wadliwe przyjęcie, że istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, bez weryfikacji twierdzeń skarżącego, że zatem "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". - wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 33 § 1 p.p.s.a., tj. niewłaściwe zastosowanie tej normy poprzez niedoręczenie uczestniczce postępowania A. K. skargi oraz pism wpływających do Sądu po wszczęciu postępowania, przez co naruszono jej prawa do przedstawienia swojego stanowiska w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Powyższe nie oznacza jednak, że skarżący winien udowodnić zaistniały stan zagrożenia, bowiem instytucja wstrzymania wykonania danego aktu opiera się na uprawdopodobnieniu okoliczności przez wnioskodawcę. W orzecznictwie sądów administracyjnych szeroko akceptowany jest również pogląd, że w pewnych przypadkach sąd może już na podstawie akt i doświadczenia życiowego uznać, że w sprawie zachodzi ryzyko trudnych do odwrócenie skutków. W niniejszej sprawie można było przyjąć, że nagłe wstrzymanie prowadzenia przez skarżącego działalności doprowadziłoby do poważnych skutków ekonomicznych oraz pogorszenia egzystencji zwierząt. Stan ten trudno jest udowodnić, natomiast Sąd I instancji, w granicach swojego uznania, mógł przyjąć, że jest to okoliczność prawdopodobna, co uzasadniało podjęcie decyzji o zastosowaniu ochrony tymczasowej. Drugi zarzut, tj. niedoręczenie uczestniczce postępowania A. K. skargi oraz pism wpływających do Sądu nie ma wpływu na wynik niniejszego postępowanie, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że okoliczność ta nie przeszkodziła w terminowym wniesieniu zażalenia przez pełnomocnika uczestniczki. Strona nie została zatem pozbawiona prawa do zweryfikowania swoich zarzutów. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 30 października 2025
- Symbol z opisem
- 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Gd 498/25 · 19 listopada 2025
Wyrok WSA w Gdańsku z 19 listopada 2025 r., II SA/Gd 498/25
Sygnatura: II OSK 1264/23 · 18 listopada 2025
Wyrok NSA z 18 listopada 2025 r., II OSK 1264/23
Sygnatura: II SA/Gl 1223/25 · 18 listopada 2025
Wyrok WSA w Gliwicach z 18 listopada 2025 r., II SA/Gl 1223/25
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny