II OZ 181/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2977/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2024 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2977/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2024 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 grudnia 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL i nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2025 r. Sąd ponownie wezwał skarżącego do nadesłania podpisanej własnoręcznie skargi i poinformował, że brak formalny skargi w postaci wskazania nr PESEL został uzupełniony. Skarżący został przy tym pouczony o siedmiodniowym terminie na uzupełnienie tego braku formalnego skargi i o rygorze jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu 16 stycznia 2025 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący przesłał do Sądu własnoręcznie podpisane pisma, które nie były tożsame z wniesioną skargą. Wobec powyższego Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. Zażaleniem R. K. zaskarżył powyższe postanowienie podnosząc zarzuty mające świadczyć o zasadności skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W przedmiotowej sprawie nie jest kwestionowane, że wniesiona przez R.K. skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2024 r., znak [...], nie spełniała wymogów formalnych. Skarżący nie załączył bowiem do niej wymaganej liczby jej odpisów. W związku z powyższym, w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarżący został wezwany do uzupełnienia ww. braku skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu dnia 16 stycznia 2025 r., a zatem termin do uzupełnienia przedmiotowego braku upływał skarżącemu z dniem 23 stycznia 2025 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, termin ten upłynął bezskutecznie. Przesłane bowiem przez skarżącego w odpowiedzi na powyższe wezwanie, podpisane przez niego pisma nie odpowiadały treścią wniesionej przez niego skardze. Tym samym brak było podstaw do uznania, że skarżący uczynił zadość powyższemu wezwaniu. W tej sytuacji obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było odrzucenie skargi jako pisma, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.