II OZ 163/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2454/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skarg K. P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2454/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr [...]. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniami z 13 lutego 2025 r. Przewodniczący Wydziału VII wezwał skarżących D. i D. K. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Od tego zarządzenia skarżąca D. K. wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 maja 2025 r. oddalił zażalenie skarżącej. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału VII zarządzeniem z 8 października 2025 r. wezwał skarżącą D. K. do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego ją do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 27 października 2025 r. wraz z pouczeniem, że nie przysługuje od niego zażalenie. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków fiskalnych skargi upłynął skarżącej D. K. bezskutecznie w dniu 3 listopada 2025 r., zaś skarżącemu D.K., w związku z niezaskarżeniem przez niego zarządzenia z dnia 13 lutego 2025 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, w dniu 13 marca 2025 r. Z notatki pracownika sekretariatu Wydziału VII z 3 grudnia 2025 r. wynika, że skarżący nie uiścili wpisu od skargi w wyznaczonym terminie. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. K. i D. K.. Zażaleniem D. K. i D.K. zaskarżyli powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżący D.K. i D. K. nie byli zwolnieni z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie zostali zwolnieni z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu, pomimo wszczęcia postępowań w przedmiocie prawa pomocy. Mając powyższe na względzie zarządzeniami z dnia 13 lutego 2025 r. wezwano ww. skarżących do uiszczenia przedmiotowego wpisu od skargi w kwocie po 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżący D. K. nie uiścił przedmiotowego wpisu. Skarżąca D. K. zaskarżyła natomiast zarządzenie wzywające ją do uiszczenia przedmiotowego wpisu, jednak Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 maja 2025 r., sygn., akt II OZ 564/25, oddalił jej zażalenie. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 8 października 2025 r. wezwano skarżącą D. K. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 lutego 2025 r. wzywającego ją do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, jednocześnie informując skarżącą, że zarządzenie jest niezaskarżalne. Pomimo skutecznego doręczenia skarżącej ww. wezwania w dniu 27 października 2025 r. D. K. nie uiściła jednak przedmiotowego wpisu. Sąd I instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżący D. K. i D. K. nie uzupełnili braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie należało oddalić. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.