II OZ 162/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. P. i J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2517/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. P. i J. P. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2517/13 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez D. P. i J. P. decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wiosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący zawarli w skardze, jednakże nie zawierał on uzasadnienia. Tymczasem, jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), ocena zasadności złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokonywana jest w oparciu o argumentację przedstawioną we wniosku. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez skarżących nie mogą zatem stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Z powyższych przyczyn Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. W jednobrzmiących zażaleniach na powyższe postanowienie D. P. i J. P. zarzucili naruszenie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. polegające na przyjęciu, że strona nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek do uznania, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy w uzasadnieniu skargi podkreślono, że dokonanie rozbiórki nie jest obecnie możliwe, bowiem spowodowałoby wysoce negatywne skutki finansowe, jak też z uwagi na panującą porę roku, wykonanie decyzji spowodowałoby dla skarżących zagrożenie dla zdrowia i życia. W związku z powyższym wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak prawidłowo zaznaczył Sąd I instancji, warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest złożenie stosownego wniosku, w którym przytoczone zostaną okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wystąpienia u wnioskodawcy przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Przede wszystkim zgodzić się należy z Sądem I instancji, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku w sprawie nakazu dokonania rozbiórki samowolnie zrealizowanej przez skarżących przebudowy budynku mieszkalnego nie zawierał żadnego uzasadnienia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd uzasadniający oddalenie wniosku (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 3, 2008 r., str. 219). Powyższe oznacza, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji nie mógł zostać uwzględniony. Uznać zatem należy, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.