II OZ 160/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Siegień, , , po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1679/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. Z. w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2023 r., znak: DON.7101.66.2023.KPI w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 stycznia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1679/23 odrzucił skargę kasacyjną A. Z. od wyroku tego Sądu z dnia 17 października 2023 r. oddalającego skargę A. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 15 maja 2023 r., znak: DON.7101.66.2023.KPI w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis wydanego w sprawie wyroku z 17 października 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1679/23 wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 21 listopada 2023 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem z dniem 21 grudnia 2023 r. Natomiast skarga kasacyjna A. Z. została wniesiona w dniu 27 grudnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po terminie określonym w art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.". Mając zatem na uwadze, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik A. Z.. Wnosząc o uchylenie postanowienia zarzucił mu naruszenie art. 178 p.p.s.a. oraz błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, że skarga kasacyjna została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, podczas gdy skarżący jest pewien, że wyrok wraz z uzasadnieniem został mu doręczony w dniu 24 listopada 2023 r., a tym samym złożona przez niego skarga kasacyjna w dniu 27 grudnia 2023 r. została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.). Wbrew zarzutom zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, podziela wyrażone w zaskarżonym postanowieniu stanowisko Sądu Wojewódzkiego, zgodnie z którym skarga kasacyjna A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1679/23 podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie ustawowego terminu 30 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem stronie. Termin do złożenia przedmiotowej skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg od daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem skarżącemu, co według zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej zawierającej powyższy wyrok miało miejsce w dniu 21 listopada 2023 r. Doręczenia dokonano - pod wskazanym przez skarżącego adresem - dorosłemu domownikowi K. Z. (k. 61 akt sądowych). Wobec tego nie można uznać za wiarygodne i przekonujące twierdzeń pełnomocnika, że doręczenie wyroku skarżącemu nastąpiło w dniu 24 listopada 2023 r. jak wskazano w zażaleniu. Doręczenie zastępcze korespondencji w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. dorosłemu domownikowi jest tożsame z doręczeniem pisma bezpośrednio adresatowi. Składając podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru domownik zobowiązał się do oddania przesyłki. Przy czym data przekazania korespondencji adresatowi przez domownika nie ma wpływu na skuteczność doręczenia adresatowi i bieg terminów w postępowaniu. Zauważyć także należy, że ta sama osoba odbierała już wcześniej korespondencję z sądu (k. 18, 51) i skuteczność doręczeń nie była kwestionowana przez skarżącego. Dane ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korzystają z domniemania prawdziwości informacji tam zawartych bowiem samo zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym. Jest to domniemanie, które można obalić wskazując okoliczności zaprzeczające wskazanym tam faktom. Jednak w niniejszej sprawie samo oświadczenie, że wyrok został doręczony skarżącemu w dniu 24 listopada 2023 r. jest niewystarczające. Poza gołosłownym stwierdzeniem nie przedstawiono bowiem żadnych dowodów potwierdzających datę doręczenia wskazaną przez skarżącego. Natomiast na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje wyraźna data "21.11.23" i podpis osoby odbierającej przesyłkę "K. Z.". Doręczający na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaznaczył też w odpowiednim miejscu, że doręczenia dokonuje dorosłemu domownikowi, wpisując imię i nazwisko odbiorcy. Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarga kasacyjna złożona w dniu 27 grudnia 2023 r. została złożona po terminie, bowiem termin 30 dni biegł od dnia następnego po odebraniu wyroku – 21 listopada 2023 r. i upływał 21 grudnia 2023 r. Skargę kasacyjną wniesioną 27 grudnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym - k. 71) należało zatem odrzucić jako wniesioną z uchybieniem terminu, co Sąd uczynił w zaskarżonym postanowieniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.