II OZ 154/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 750/19 odrzucające skargę B.K. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie ustalenia opłaty legalizacyjnej z uchybieniem terminu postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 750/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B.K. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie ustalenia opłaty legalizacyjnej z uchybieniem terminu oraz zwrócił skarżącej kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż po wniesieniu skargi, pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci wskazania numeru PESEL skarżącej oraz przedłożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 września 2019 r., a zatem ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków to 3 października 2019 r. Natomiast braki skargi kasacyjnej zostały uzupełnione w dniu 8 października 2019 r., a więc już po upływie ustawowego terminu o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając przedmiotowe postanowienie w całości i zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniósł, iż Sąd błędnie ustalił datę doręczenia mu wezwania do usunięcia braków skargi. Wg posiadanych przez niego dokumentów w dniu 26 września 2019 r. podjęto jedynie próbę doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie. Z powodu nieobecności adresata przesyłka została pozostawiona w urzędzie pocztowym i odebrana dopiero w dniu 1 października 2019r. A zatem uzupełnienie braków w dniu 8 października 2019 r. zostało dokonane w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd skargę odrzuca gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Poza sporem jest, że złożona przez pełnomocnika skarżącego skarga na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] była obarczona brakami formalnymi w postaci numeru PESEL (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz pełnomocnictwa procesowego do zastępowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 p.p.s.a.). W związku z powyższym, na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia wskazanych wyżej braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane osobiście przez pełnomocnika skarżącej w dniu 26 września 2019 r., co wynika z potwierdzenia odbioru. A zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi zakończył swój bieg z dniem 3 października 2019 r. W sprawie nie ma sporu, że do tej daty braki skargi nie zostały uzupełnione. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił wywiedzioną skargę jako pismo którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wprawdzie przedmiotowe braki formalne zostały uzupełnione w dniu 8 października 2019 r., jednakże czynność ta jako podjęta już po upływie terminu jest bezskuteczna. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska strony skarżącej, że przedmiotowe braki skargi zostały uzupełnione w terminie, gdyż wezwanie w tym zakresie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 1 października 2019 r., a w dniu 26 września 2019 r. miała miejsce jedynie awizacja przesyłki. Okoliczności te nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru przesyłki kierowanej do r.pr. M.P. Jako rodzaj przesyłki wskazano: wezwanie do braków – PESEL + pełnomocnictwo. Z dalszej części dokumentu wynika, że przesyłka została odebrana przez pełnomocnika w dniu 26 września 2019 r. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.