II OZ 1533/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 509/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 11 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. W. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący pomimo uprzedniego wezwania, nie uzupełnił braków formalnych złożonej skargi poprzez podpisanie skargi i złożenie 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę. Na powyższe postanowienie J. W. wniósł zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: I. naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a mianowicie: 1. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie skargi z powodu nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci niepodpisania skargi i niezłożenia wymaganej liczby jej odpisów w terminie 7 dni od wezwania, w sytuacji gdy skarżący złożył w terminie, tj. do dnia 7 czerwca 2017 r. podpisaną skargę i jej podpisane odpisy (za pośrednictwem operatora pocztowego), 2. art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 57 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, że niezłożenie brakującego odpisu skargi jest brakiem uniemożliwiającym nadanie sprawie dalszego biegu, co w efekcie spowodowało odrzucenie skargi, mimo iż sąd jest władny wykonać dodatkowe kopie we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonemu pismu, 3. art. 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 9 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób niezrozumiały dla skarżącego, który działał bez profesjonalnego pełnomocnika. J. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Ponadto wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Rację w niniejszej sprawie ma skarżący, że w wyniku wezwania Sądu do uzupełniania braków formalnych skarżący wraz z pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. złożył w formie załącznika własnoręcznie podpisaną skargę (k.30). Ponadto do przedmiotowego pisma dołączono 5 własnoręcznie podpisanych odpisów skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, które znajdują się w odpisach. Skarżący uchybił wyłącznie w kwestii nie złożenia jednego, brakującego odpisu skargi. Nie mniej jednak zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący złożył wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu, który został uwzględniony przez Sąd I instancji. Zatem w realiach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący jako nieporadna prawnie osoba, wbrew twierdzeniom Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, nie zrozumiał w sposób prawidłowy i dostateczny, że winien był łącznie przedstawić 6 odpisów skargi oraz dodatkowy egzemplarz z własnoręcznym podpisem. Naczelny Sąd Administracyjny dał wiarę twierdzeniom zażalenia, że skarżący wezwanie Sądu do uzupełniania braków formalnych zinterpretował niejednoznacznie, co spowodowało, że nie złożył odpisów w prawidłowej ilości. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji