II OZ 1521/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 15/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 15/17, Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał Stowarzyszenie [...] do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 30 maja 2017 r. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie"). Stowarzyszenie w zażaleniu na powyższe zarządzenie wniosło o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości, sprostowanie i uzupełnienie zarządzenia oraz rozpoznanie wniosku o ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu. Stowarzyszenie zarzuciło, że w zarządzeniu nie określono, że postępowanie dotyczy turbin wiatrowych, co może skutkować domniemaniem, że przedmiotowe postępowanie dotyczy decyzji w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie takiej samej inwestycji tego samego inwestora na terenie gminy Środa Wlkp. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art.214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwane dalej "p.p.s.a."), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi zażalenie (art.230 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, wynosi 100 zł. W przedmiotowej sprawie Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie z dnia 30 maja 2017 r., mocą którego odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie sprawy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało wezwać skarżące Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia z dnia 30 maja 2017 r., ustalonego w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. W zażaleniu nie przedstawiono żadnego zarzutu mogącego podważyć zasadność zarządzenia, jak też wysokość ustalonej kwoty wpisu. Zaznaczyć należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 3 października 2017 r. utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 29 sierpnia 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, co skutkowało obowiązkiem wezwania strony do opłacenia wymaganych kosztów sądowych. Jako niezasadne należało uznać zarzuty dotyczące okoliczności związanych z brakiem precyzyjnego określenia przedmiotu postępowania w zaskarżonym zarządzeniu. Sprawa jest bowiem prowadzona pod określoną sygnaturą akt, pod którą zarejestrowano skargę złożoną w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Skoro zatem w zarządzeniu wskazano odpowiednią sygnaturę akt sprawy, to nie może budzić wątpliwości, że zaskarżone zarządzenie wydane zostało na skutek skargi Stowarzyszenia na postanowienie SKO w Poznaniu z dnia 30 września 2016 r. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 i art.198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia