II OZ 151/23

Dnia 17 maja 2023 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2670/22 o odrzuceniu skargi R. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 października 2022 r., znak: DOA.7110.181.2022.KBA w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 2 lutego 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2670/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę R. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z 19 października 2022 r., znak: DOA.7110.181.2022.KBA w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 21 listopada 2022 r. R. B. (dalej: "skarżący") wniósł do WSA w Warszawie skargę na ww. decyzję GINB. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 23 grudnia 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona 4 stycznia 2023 r. Skarżący nadesłał odpis skargi w dniu 12 stycznia 2023 r. (data stempla pocztowego) natomiast wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł uiścił w dniu 9 stycznia 2023 r. Sąd pierwszej instancji ustalił, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z 11 stycznia 2023 r., a zatem skoro skarżący nadesłał wymagany odpis skargi przy piśmie z 12 stycznia 2023 r., uczynił to z uchybieniem terminu. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi wniósł R. B., zaskarżając je w całości. Skarżący podnosi, że pod adresem wskazanym jako adres zamieszkania i adres do korespondencji w odrzuconej skardze (bezsporne, w aktach sprawy), tj. [...] ul. [...] przesyłka o numerze nadawczym [...] której nadawcą był WSA w Warszawie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych pozwu (skargi) nie została nigdy skarżącemu doręczona w trybie doręczeń pocztowych. Podobna sytuacja miała miejsce z doręczeniem przesyłki z WSA w Warszawie z zaskarżonym postanowieniem. I w tym przypadku przesyłka o numerze [...] została przez listonosza przekazana innej osobie pod innym niż skarżącego adresem. Wskazuje, że na potwierdzeniach odbioru powinien znajdować się podpis jednego z rodziców skarżącego. Skarżący podnosi, że od kilkunastu lat nie mieszka z rodzicami, mieszka ze swoją rodziną pod innym adresem i nigdy nie udzielał rodzicom pełnomocnictwa pocztowego do odbioru przesyłek sądowych (ani innych). Dodatkowo skarżący informuje, że złożył na ręce naczelnika UP w [...] reklamację w sprawie nieprawidłowego doręczania przesyłka sądowych poleconych na inny niż wskazany na przesyłce adres, a odpis reklamacji dołączył do akt sprawy Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z 4 kwietnia 2023 r. wezwał skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni, odpowiedzi Poczty Polskiej na złożoną przez niego reklamację w dniu 21 lutego 2023 r. w zakresie nieprawidłowego doręczenia przez operatora pocztowego przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. W odpowiedzi na pismo Sądu skarżący przesłał odpowiedź Poczty Polskiej na złożoną reklamację, którą operator pocztowy uznał za zasadną, wskazując że przesyłki o nr [...] i [...] zostały doręczone pod niewłaściwym adresem (tj. ul. [...]) osobie nieuprawionej, a to oznaczało, że listonosz nieprawidłowo wykonał powierzone obowiązki służbowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 329 ze zm., Ppsa). Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei z treści art. 57 § 1 Ppsa wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 Ppsa. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, art. 47 § 1 Ppsa przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 Ppsa należy traktować wymogi z art. 47 Ppsa (tak też doktryna – por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237). W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący przesyłając brakujący odpis skargi przy piśmie z 12 stycznia 2023 r., uczynił to z uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który upływał 11 stycznia 2023 r. Skarżący w zażaleniu podnosił, że pod adresem wskazanym jako adres zamieszkania i adres do korespondencji w odrzuconej skardze (tj. [...] ul. [...]) przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi nie została nigdy skarżącemu doręczona w trybie doręczeń pocztowych, w związku z czym złożył na ręce naczelnika UP w [...] reklamację w sprawie nieprawidłowego doręczania przesyłka sądowych poleconych na inny niż wskazany na przesyłce adres. Skarżący wskazał również, że na potwierdzeniach odbioru powinien znajdować się podpis jednego z jego rodziców. I w tym miejscu podnosił fakt, że od kilkunastu lat nie mieszka z rodzicami, bowiem mieszka ze swoją rodziną pod innym adresem i nigdy nie udzielał rodzicom pełnomocnictwa pocztowego do odbioru przesyłek sądowych (ani innych). W odpowiedzi na ww. reklamację skarżącego Poczta Polska w piśmie z 27 marca 2023 r. (k. 88 akt sądowych) wskazała, że przeprowadzone w tej sprawie postępowanie wyjaśniające wykazało, że skarżący nie otrzymał przedmiotowej przesyłki, bowiem została ona doręczona pod niewłaściwym adresem osobie nieuprawionej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że doręczanie przez Pocztę Polską przesyłek z Sądu na błędny adres skarżącego było wadliwe; nie spełniające wymogów, o których mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. 2022, poz. 896 ze zm.). W konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia, że doszło do skutecznego doręczenia spornej przesyłki w dniu 4 stycznia 2023 r., a termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął 11 stycznia 2023 r. O uchybieniu terminu procesowego można bowiem mówić tylko wówczas, gdy termin ten rozpoczął swój bieg. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi biegnie bowiem od daty prawidłowego doręczenia wezwania do dokonania określonej czynności. W tym przypadku brak było podstaw do przyjęcia prawidłowości doręczenia przedmiotowej przesyłki, co skutkuje przyjęciem, że termin do uzupełnienia braków skargi nie rozpoczął biegu. Niezasadnie zatem sąd pierwszej odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.