II OZ 1485/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z 13 października 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 681/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 czerwca 2016 r. Nr ... w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 681/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 czerwca 2016 r., Nr .... w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. W motywach rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że pismem z dnia 26 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 sierpnia 2016 r., wezwał A. S., zw. dalej skarżącym, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżącemu prawidłowo doręczono powyższe wezwanie 7 września 2016 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem 14 września 2016 r. Skarżący uiścił wpis sądowy 28 września 2016 r., a zatem po upływie zakreślonego przez Sąd terminu. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że powodem braku uiszczenia wpisu sądowego był brak środków finansowych. Dodatkowo wyjaśnił, że w sprawie był ustalony pełnomocnik, w związku z czym wpis powinien być solidarny i zostać opłacony przez pełnomocnika. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowanie T. W. wniósł o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący (z zastrzeżeniem § 2 i 3) wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 7 września 2016 r. Termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 14 września 2016 r. Skarżący uiścił wpis w dniu 28 września 2016 r. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił skargę, której braki fiskalne nie zostały uzupełnione w terminie. Przedstawiona przez skarżącego w zażaleniu argumentacja dotycząca trudnej sytuacji materialnej może być przedmiotem postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy, nie ma natomiast wpływu na prawidłowość zaskarżonego zarządzenia. Odnośnie postawionego w zażaleniu zarzutu niedoręczenia zarządzenia pełnomocnikowi skarżącego S. S., Naczelny Sąd Administracyjny, uznając go za nieusprawiedliwiony wskazuje, że skarżący zmierza do podważenia prawidłowości doręczenia, a konkretnie do wskazania, że pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego nie zostało skarżącemu skutecznie doręczone, a w związku z tym termin do uiszczenia wpisu nie rozpoczął biegu. Podkreślenia wymaga, że z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zatem nie wnosiła jej S. S. w imieniu A. S., nie został również złożony przy skardze dokument pełnomocnictwa upoważniający S. S. do reprezentowania skarżącego. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nie ulega więc wątpliwości, że skoro S. S. nie podejmowała w przedmiotowym postępowaniu żadnych czynności procesowych, nadto w aktach sprawy brak było dokumentu upoważniającego S. S. do występowania w imieniu skarżącego, to skarżący wnosząc w swoim imieniu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie miał należycie umocowanego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się kopia pełnomocnictwa udzielonego S. S. przez A. S. w dniu 26 stycznia 2016r., z której wynika, że ten dokument pełnomocnictwa został złożony w Naczelnym Sądzie Administracyjnym dnia 3 lutego 2016r. "do prowadzenia sprawy w sporze budowlanym". Kopia ta została doręczona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dnia 15 listopada 2016r. wraz z pismem S. S. z dnia 4 listopada 2016r. Postanowienie o odrzuceniu skargi A. S. zostało wydane 13 października 2016 r. Z powyższego wynika, że w dacie wydawania zaskarżonego orzeczenia Sąd nie dysponował dokumentem pełnomocnictwa. W konsekwencji twierdzenie skarżącego o ustanowieniu pełnomocnika w niniejszej sprawie nie może odnieść zamierzonego skutku. Nadto, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że w aktach sprawy, w nagłówku wniesionej przez skarżącego skargi wskazano adres: "A. S., ul. N. Ś. ..., ... K." - i na ten adres Sąd skierował wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Uznać zatem należy, że prawidłowo Sąd I instancji uznał, że intencją wnoszącego skargę było otrzymywanie korespondencji kierowanej przez Sąd w postępowaniu sądowoadministracyjnym na adres wskazany w nagłówku, gdyż nie wskazano innego adresu do doręczeń, a Sąd nie miał wiedzy o ustanowieniu pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy nie sposób uznać, że przesyłka Sądu została błędnie skierowana, a co za tym idzie, że nie doręczono jej skutecznie. Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd I instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sadowego w wyznaczonym terminie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 2