II OZ 1447/17

Dnia 22 listopada 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1091/16 odrzucające zażalenie S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2016 r. w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1091/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Krakowie odrzucił zażalenie S. S. na postanowienie tego sądu z dnia 2 grudnia 2016 r. odrzucające skargę S. S. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w niniejszej sprawie, po uprzednim rozpoznaniu i odmowie przyznania prawa pomocy, stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 29 maja 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, oraz złożenie 9-ciu odpisów zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało odebrane w dniu 5 czerwca 2017 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Zarządzenie zarówno co do wpisu jak i braków formalnych nie zostało wykonane przez skarżącego. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji uznał, że skoro skarżący nie uiścił należnego wpisu w terminie, należało zażalenie odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, "Ppsa"). Zażalenie (zatytułowane jako skarga) na powyższe postanowienie złożył S. S., który podnosi, że wobec pozbawienia go możliwości korzystania z pomocy adwokata z urzędu czy obciążania opłatami sądowymi, które w istocie rzeczy nie leżą w jego interesie, rozpatruje możliwość zaprzestania dalszej walki z administracja i sądami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 Ppsa, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymogiem formalnym każdego pisma procesowego jest m.in. podpisanie pisma przez stronę, przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa) oraz załączenie odpisów do doręczenia pozostałym stronom (art. 47 § 1 Ppsa). Ponadto Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 Ppsa), a zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 Ppsa). W przedmiotowej sprawie prawidłowo WSA w Krakowie wezwał S. S. do uzupełnienia braków zażalenia poprzez złożenie 9-ciu odpisów zażalenia oraz pouczył o skutkach niewykonania tego obowiązku. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia oraz nie uiścił wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Dlatego prawidłowe jest zaskarżone postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2017 r. o odrzuceniu zażalenia. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.