II OZ 1407/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt II SA/Op 145/17 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 145/17 w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych postanawia: oddalić zażalenie.

Skarżący J. R., działając przez pełnomocnika z wyboru - adwokata Ł. W., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 900.000 zł, za wprowadzanie do obrotu środków zastępczych. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 maja 2017 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu, do rąk jego pełnomocnika, w dniu 14 sierpnia 2017 r. Pismem z dnia 21 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł w jego imieniu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 9 sierpnia 2017 r. Postanowieniem z dnia 18 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił powyższe zażalenie. Sąd pierwszej instancji wskazał, że od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo w przypadkach wymienionych w punktach 1 – 10 tego paragrafu. W katalogu tym nie mieści się postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu. Wobec czego Sąd uznał, że zażalenie to podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 oraz art. 194 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego zmianę i przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym na postanowienie Sądu pierwszej instancji wydane na skutek wniesionego sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Stanowi o tym wprost art. 260 § 2 in fine P.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny orzeka bowiem jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W niniejszej sprawie na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.