II OZ 1399/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 368/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej z siedzibą w G. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach (dalej "organ") z dnia [...] grudnia 2016 r., w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) mówiący, iż sąd odrzuca skargę gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł oraz do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wskazał Sąd I instancji pełnomocnik skarżącej uiścił wymagany wpis, jednak nie nadesłał wymaganego odpisu skargi, co w ocenie Sądu dało podstawię do jej odrzucenia na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył, w imieniu skarżącej, r. pr. J. S., wnosząc o uchylenie go w całości. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wyjaśnił, że nie otrzymał wezwania do nadesłania odpisu skargi. Pełnomocnik podnosi, że wezwania nie było w kopercie nadanej przez WSA w dniu [...] lutego 2017 r. i nie zostało one również doręczone w żadnej innej przesyłce z Sądu. Ponadto do zażalenia dołączył wymagany 1 egzemplarz odpisu złożonej skargi z dnia [...] stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostaną uzupełnione jej braki formalne (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 6 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł oraz nadesłania 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę, która powinna zawierać powyższe wezwania, odebrał w dniu [...] lutego 2017 r. sam pełnomocnik (zwrotne potwierdzenie odbioru k 34 akt sądowych). Z powyższym dokumentem pełnomocnik się jednak nie zgadza, twierdząc, że przesyłka nie zawierała wezwania do nadesłania odpisu skargi. Kluczowe jest zatem rozstrzygnięcie czy wypełnione własnoręcznie przez pracownika sekretariatu Sądu zwrotne potwierdzenie odbioru może stanowić kontrargument na oświadczenie pełnomocnika. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego na korzyść strony skarżącej przemawia kwestia uiszczenia wymaganego wpisu od skargi w terminie. Nie można zakładać, że wykonując jedno wezwanie Sądu prawidłowo, pełnomocnik uchybił innemu obowiązkowi wynikającemu z wezwania do nadesłania odpisu. Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze wątpliwości wynikające z braku dowodów co do prawidłowego wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi, w sprawie niniejszej uznał, że zaskarżone postanowienie winno być uchylone. Podniesione przez skarżącego okoliczności wywołujące uzasadnioną wątpliwość skutecznego doręczenia wezwania, nie mogą pozbawiać strony skarżącej zagwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.