II OZ 1391/14

II OZ 1391 / 14 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Lu 376/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. w W. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

II OZ 1391 / 14 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej Spółce [...] S.A. w W. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Lubelskiego z dnia [...] marca 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] stycznia 2014 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono [...] Sp. z o.o. w W. pozwolenia na rozbiórkę parterowej przybudówki, słupów oraz zadaszenia budynku położonego na działce nr [...] przy ul. K. w L. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, wnosząc przedmiotową skargę skarżąca Spółka w jej treści zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, nie uzasadniając go. Tymczasem zdaniem Sądu uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uprawnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Odnośnie zarzutów niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że nie mogą one stanowić uzasadnienia do wstrzymania jej wykonania, zostaną one bowiem ocenione w ramach merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, to jest przy rozpoznawaniu skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł, jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka [...] S.A., wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ww. postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania: - art. 141 § 4 w związku z art. 166 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na niewłaściwym przedstawieniu stanu faktycznego – pominięciu argumentów skarżącej przemawiających za uwzględnieniem wniosku i lakonicznym stwierdzeniu, że skarżąca nie uzasadniła wniosku, - art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podkreśliła, iż wskazywała w skardze, że prace rozbiórkowe spowodują zakłócenie pracy urządzeń wentylacyjnych poprzez "zaciąganie" kurzu, pyłu i innych drobinek unoszonych w miejscu pracy tych urządzeń w związku z prowadzoną rozbiórką, a także iż z doświadczenia życiowego wynika, że odległość 10 m pomiędzy miejscem prowadzenia prac rozbiórkowych, a usytuowaniem urządzeń wentylacyjnych nie zabezpiecza tych urządzeń przed kurzem, pyłem i innymi drobinkami unoszącymi się w trakcie prowadzenia prac rozbiórkowych, niezależnie od metody ich prowadzenia. Nadto w piśmie procesowym z dnia 26 maja 2014 r. wskazywała na naruszenie prawa własności skarżącej poprzez narażenie na zabrudzenie stolarki okiennej i urządzeń wentylacyjnych w sąsiednim budynku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie podlega uwzględnieniu, mimo częściowo wadliwego uzasadnienia skarżonego postanowienia. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym trzeba, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uwzględniając przedstawione wyżej wymogi stwierdzić trzeba, iż w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, iż skarżąca nie uzasadniła w ogóle złożonego wniosku. Skarżąca Spółka, bowiem w treści skargi, w której zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, powoływała się na fakt zakurzenia związanego z realizacją przedmiotowej decyzji. Fakt ten stanowił, więc uzasadnienie wniosku strony, jednakże i to trafnie przyjęto w kontrolowanym postanowieniu, nie mógł doprowadzić do jego uwzględnienia. Kwestia, bowiem niedogodności dla nieruchomości sąsiedniej ze strony inwestora realizującego określone zamierzenie budowlane, o ile nie wykracza ponad przeciętną miarę, nie może być uznana za którekolwiek z niebezpieczeństw z art. 61 § 3 P.p.s.a. W przepisie tym jest bowiem mowa nie o jakimkkolwiek zagrożeniu (niebezpieczeństwie), ale o takim które może doprowadzić do znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Hipotetyczne zakłócenia pracy urządzeń wentylacyjnych, zabrudzenie stolarki okiennej oraz konieczność ich czyszczenia nie są takimi niebezpieczeństwami. Roszczenia z nimi związane mogą być dochodzone w postępowaniu cywilnym. W tym stanie sprawy, o ile częściowo zasadnym jest zarzut naruszenia art. 141 § 4 w związku z art. 166 P.p.s.a., to stwierdzone uchybienie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Wyklucza to z kolei skuteczność tego zarzutu. Postanowienie zarzutu art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. nie znajduje z kolei powiązania z obecnym etapem rozpoznania sprawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był rozpoznawany w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a., a możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których w nim mowa została wykluczona. Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.