II OZ 1347/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt VII SAB/Wa 79/10 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt VII SAB/Wa 79/10 w sprawie ze skargi K. K. na bezczynność Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt VII SAB/Wa 79/10 w sprawie ze skargi K. K.na bezczynność Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wniosek skarżącej o uzupełnienie postanowienia nie mógł zostać uwzględniony albowiem w postanowieniu tym Sąd zamieścił rozstrzygnięcie o kosztach sądowych. Jeżeli strona nie zgadzała się z wysokością zasądzonych kosztów postępowania miała ona możliwość złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych nawet wówczas, jeżeli nie składała środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła K. K. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na mocy art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień. Postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe z uwagi na treść art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., przy czym zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Tym samym wydając na rozprawie postanowienie o umorzeniu postępowania w związku z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji miał obowiązek orzeczenia co do kosztów postępowania, co też uczynił w pkt 2 postanowienia zasądzając od organu na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Tym samym, skoro postanowienie zawierało wszystkie obligatoryjne rozstrzygnięcia, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Jednocześnie wskazać należy, że środkiem prawnym umożliwiającym kontrolę wysokości zasądzonych kosztów postępowania jest zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów z którego to środka zaskarżenia skarżąca nie skorzystała. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie oddalił.