II OZ 133/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Żak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i D. K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2532/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. K. i D. K.1 na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 929/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

D. K. i D. K.1 (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 929/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2532/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. K.1 i D. K. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), ponieważ w zakreślonym terminie skarżący (każdy z osobna) nie uiścili wymaganych wpisów od skargi w kwocie 500 zł, ustalonych zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535; dalej: "rozporządzenie"), do których zostali wezwani zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 28 maja 2025 r. (k. 65, k. 66). Następnie w związku z oddaleniem zażaleń każdego ze skarżących na powyższe zarządzenia postanowieniami NSA z dnia 16 września 2025 r. w sprawach o sygn. akt II OZ 1201/25 i II OZ 1202/25 (k. 120, k. 121), skarżący zostali odpowiednio wezwani zarządzeniami z dnia 28 października 2025 r. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2025 r. (k. 140). Skarżący w jednym piśmie wnieśli zażalenie na postanowienie z dnia 19 listopada 2025 r. o odrzuceniu skargi (k. 196). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżących należało oddalić jako nieusprawiedliwione. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Natomiast zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżący zasadnie zostali wezwani do uiszczenia należnych wpisów sądowych od skargi, oraz pouczeni o rygorze niezastosowania się do wezwania. Również prawidłowo określono wysokość należnego wpisu. Na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do kwestii zawieszenia postępowania, czy też wadliwości doręczeń pism organów administracyjnych. Oceniając legalność postanowienia z dnia 19 listopada 2025 r. o odrzuceniu skargi należało jedynie sprawdzić, czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżących wpisów sądowych i w jakiej wysokości. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.