II OZ 133/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty M. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 584/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty M. w R. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 lipca 2023 r. nr 650/2023 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Wr 584/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Wspólnoty M. w R. (dalej "skarżąca") na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "WINB") z dnia 19 lipca 2023 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 6 października 2023 r. wezwano wnoszącą skargę do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez złożenie orzeczenia sądu o ustanowieniu zarządcy przymusowego oraz do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to z powodu nieodebrania przez adresata, po powtórnym awizowaniu, zostało zwrócone do sądu. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy, pozostawiono je w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 8 listopada 2023 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 15 listopada 2023 r. Wpis nie został uiszczony, brak również nie został uzupełniony. Wobec tego Sąd był zobligowany do jej odrzucenia, o czym postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 529.; dalej jako: "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez zarządcę przymusowego M. M. W zażaleniu podniesiono, że w dniach przed 8 listopada 2023 r. strona żaląca nie otrzymała pisma z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych, ani żadnego awiza informującego o tej przesyłce. W zażaleniu zawarto również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Nadto stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W aktach niniejszej sprawy znajduje się niepodjęta korespondencja skierowana do skarżącej (k. 12), na której zawarte są stosowne adnotacje wskazujące terminy awizowania przesyłki. Zgodnie z tymi adnotacjami Sąd I instancji prawidłowo obliczył termin z jakim nastąpiła tzw. fikcja doręczenia. Zawarta w zażaleniu argumentacja dotycząca nieprawidłowej pracy operatora pocztowego może być rozważana w postępowaniu dotyczącym ewentualnego przywrócenia terminu. Natomiast niniejsze postępowanie dotyczy prawidłowego zastosowania przez Sąd I instancji przepisów o odrzuceniu skargi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, jak również niebudzącą wątpliwości treść wskazanych przepisów ustawy, należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesioną skargę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.