II OZ 132/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Żak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2628/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2628/24 w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 843/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 5 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2628/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. P. i R. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 30 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2628/24 odrzucające skargę kasacyjną K. P. i R. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2025 r. odrzucającego skargę K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 843/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że K. P. i R. P. sporządzili osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 września 2025 r. odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia z 8 sierpnia 2025 r. Podkreślił, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżący zostali prawidłowo pouczeni. Stwierdzając, że skarżący nie posiadali uprawnień do samodzielnego sporządzenia ww. zażalenia, Sąd odrzucił je jako niedopuszczalne. Zażaleniem datowanym na 31 grudnia 2025 r. K. P. i R. P. zaskarżyli powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie K. P. i R. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezachowanie "przymusu adwokacko-radcowskiego" w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 5.09.2024 r., III FZ 357/24; z 29.08.2024 r., III FZ 282/24; z 22.08.2024 r., II OZ 387/24) Skoro zatem zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 30 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2628/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało złożone bez zachowania wspomnianego przymusu adwokacko-radcowskiego, to jako niedopuszczalne z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., podlegało odrzuceniu, o czym prawidłowo orzeczono w kwestionowanym obecnie postanowieniu z dnia 5 grudnia 2025 r. Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji.