II OZ 1314/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, po rozpoznaniu w dniu 24 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2221/23 wzywające K. M. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2025 r. w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 26 lipca 2023 r. znak SKO/IV/663/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2221/23 wezwano K. M., na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2025 r., w kwocie 100 złotych stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 535), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył K. M., zawierając w nim kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie częściowym, a konkretnie od opłaty w wysokości 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie wniesienia zażalenia przewodniczący wydziału ma obowiązek wezwać skarżącego, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. Mając powyższe na uwadze, prawidłowo wezwano skarżącego o uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia złożonego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lutego 2025 r. Nadto zauważyć należy, że przed wydaniem zaskarżonego Zarządzenia z 8 lipca 2025 r. skarżącemu prawomocnie odmówiono przyznania w sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skoro skarżący nie został zwolniony od kosztów sądowych, to obowiązkiem Przewodniczącego Wydziału było wezwanie go do uiszczenia wymaganego wpisu od zażalenia. Prawidłowości zaskarżonego Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału nie może podważyć fakt złożenia kolejnego wniosku o prawo pomocy wraz z zażaleniem na przedmiotowe Zarządzenie. Jak zaznaczono w orzecznictwie, postanowienie o przyznanie prawa pomocy ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki na przyszłość (zob. postanowienie NSA z 1 lutego 2011 r. II FSK 2664/10). Tak więc złożony wniosek nie mógł wpłynąć na ocenę wcześniej skierowanego do skarżącego wezwania o uiszczenie przedmiotowego wpisu. Odnosząc się do treści zażalenia trzeba podkreślić, że prawo do sądu nie jest nieograniczone. W wyroku z 10 maja 2000 r., sygn. akt K 21/99 (publ. OTK 2000/4/109), Trybunał Konstytucyjny wskazał pewne ograniczenia prawa do sądu, które nie jest prawem absolutnym i bezwzględnym. Do ograniczeń tych można zaliczyć m.in.: terminy procesowe i materialne, opłaty, zasady inicjowania postępowania, rygory postępowania dowodowego. Nie można zatem wiązać ograniczenia prawa do sądu z obowiązkiem wypełnienia przez stronę czy też jej pełnomocnika obowiązków nałożonych zgodnie z obowiązującą procedurą, bowiem nie stanowi to pozbawienia strony prawa do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II FZ 49/22). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2