II OZ 1285/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 850/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 5 marca 2025 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 14 maja 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 850/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. W. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 5 marca 2025 r., znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL skarżącego oraz nadesłanie dokumentu pełnomocnictwa procesowego. Sąd wyznaczył 7-dniowy termin na wykonanie ww. wezwań Sądu pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania Sądu zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 kwietnia 2025 r., w związku z czym termin na ich wykonanie upłynął z dniem 5 maja 2025 r. W dniu 9 maja 2025 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe strony skarżącej, w którym wskazano numer PESEL skarżącego i do którego załączono odpis pełnomocnictwa. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę pocztową zawierającą wskazane pisma nadano w placówce pocztowej w dniu 6 maja 2025 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie 7-dniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych. W związku z powyższym w ocenie Sądu zachodzi podstawa do odrzucenia skargi. Zażaleniem A.W. zaskarżył powyższe postanowienie zarzucając mu: - błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakoby skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa w wyznaczonym terminie w sytuacji, gdy skarżący wypełnił wszelkie wymogi formalne dla skargi w przepisanym terminie; - rażące naruszenie art. 7 k.p.a. co objawiło się niewszechstronnym zbadaniem okoliczności faktyczno-prawnych sprawy przez pominięcie okoliczności stosowania się skarżącego do wezwań sądu w sytuacji, kiedy istota sporu, jak również treść zaskarżonej decyzji opartej o pozbawioną wnikliwej analizy materiału dowodowego założenia, winna zostać poddana wnikliwej kontroli instancyjnej orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wskazując na powyższe w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznanie sprawy na rozprawie jawnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z 9 kwietnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie przesłano na adres pełnomocnika wskazany w skardze i została mu ona skutecznie doręczona w dniu 28 kwietnia 2025 r. (k. 20). Tym samym 7-dniowy termin na uzupełnienie ww. braków formalnych skargi upływał skarżącemu z dniem 5 maja 2025 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego przesyłkę uzupełniającą powyższe braki skargi nadał w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 6 maja 2025 r. (k. 23). Oznacza to, że skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, a więc Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnośnie natomiast podniesionego w zażaleniu zarzutu naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 7 k.p.a. wskazać należy, że przepis ten adresowany jest do organów administracji publicznej, a nie do sądu administracyjnego. Ani wojewódzkie sądy administracyjne, ani Naczelny Sąd Administracyjny nie stosują przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w swoim postępowaniu. Przepisy te mają tylko i wyłącznie zastosowanie do postępowania przed organami administracyjnymi, zaś procedura postępowania sądowoadministracyjnego została uregulowana w treści ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ust. 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.