II OZ 1279/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. N., H. N. i J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1454/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. N., H. N. i J. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił H. N., H. N. i J. N. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję Starosty W., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono I. i T. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na działkach o nr [...] położonych w miejscowości W. Odmawiając skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej "P.p.s.a."), sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a zatem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Za niewystarczające w tym zakresie Sąd uznał, powtórzenie treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. Stwierdził, że sam fakt wydania pozwolenia na budowę nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Takich argumentów skarżący w kontekście powołanych okoliczności nie podali. Brak uzasadnienia wniosku powoduje, że z wniosku tego nie wynika z jakiego powodu - zdaniem skarżących - wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w tym przypadku konieczne. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, iż skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazali, aby w stosunku do nich zachodziła którakolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli H. N., H. N. i J. N. W uzasadnieniu wskazali, że budynek, który ma być wznoszony na sąsiedniej działce będzie z pewnością ograniczał w sposób zasadniczy dostęp do światła dziennego na ich działce. Zdaniem skarżących, przystąpienie do realizacji zamierzenia budowlanego w sposób oczywisty spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków (wzniesienie budynku) i może skutkować powstaniem znacznej szkody, w przypadku konieczności dokonania jego rozbiórki wobec uchylenia zaskarżonej decyzji. Wykonanie tej decyzji będzie skutkować również wyłączeniem – do chwili dokonania rozbiórki obiektu – możliwości zabudowy nieruchomości skarżących, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Analiza wniosku skarżących, potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony przez Sąd pierwszej instancji, że brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd uzasadniający oddalenie wniosku (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 3, 2008 r., str. 219). Przytoczenie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie odmawiające udzielenia ochrony tymczasowej z uwagi na brak uzasadnienia przedmiotowego wniosku, nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia zaskarżonego orzeczenia, w sytuacji, gdy nie można Sądowi pierwszej instancji zarzucić naruszenia prawa. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.