II OZ 1276/14

Dnia 27 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1318/14 o uznaniu się niewłaściwym i przekazaniu sprawy według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi B. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi B. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Sąd, powołując się na treść art. 13 § 2 i art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest ww. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z § 1 pkt 14 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedziby i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.) dla obszaru województwa dolnośląskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Zażalenie na postanowienie Sądu I instancji wniosła B. M., podnosząc, że przedmiotowa sprawa jest przyczynowo i prawnie powiązana ze skargą na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. właściwy do rozpoznania sprawy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostało zaskarżone. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Zgodnie § 1 pkt 14 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości, tworzy się Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu dla obszaru województwa dolnośląskiego. W tej sytuacji Sąd I instancji zasadnie postanowił o przekazaniu sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, gdyż na obszarze właściwości tego Sądu znajduje się siedziba organu, którego bezczynności jest przedmiotem niniejszej skargi. Powyższego stanowiska nie zmienia, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało wydane w związku z wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...], o nakazie rozbiórki budynku nr 2 położonego w D., na działce nr [...] – a skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego też inną skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...], wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...], o odmowie uchylenia, na podstawie art. 161 § 1 K.p.a., decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...], którą, na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, nakazano skarżącej rozbiórkę ww. budynku. Obie bowiem ww. skargi dotyczą zupełnie innych postępowań (odpowiednio egzekucyjnego i oceny legalności decyzji o odmowie uchylenia decyzji o nakazie rozbiórki), a zaskarżone akty administracyjne zostały wydane przez różne organy. Prowadzenie zatem postępowania w innym trybie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie czyni, że we wszystkich sprawach administracyjnych i egzekucyjnych właściwym do rozpoznania takich spraw będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie bez względu na to, gdzie organ który wydał zaskarżony akt administracyjny ma swoją siedzibę. Takie stanowisko strony skarżącej jest niezgodne z treścią art. 13 § 2 p.p.s.a., ponieważ o właściwości sądu administracyjnego decyduje miejsce siedziby organu administracyjnego, który wydał zaskarżony akt administracyjnym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.