II OZ 124/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 946/18 o odrzuceniu skargi E.K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 16 października 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 946/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi E.K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, odrzucił skargę. Powodem odrzucenia skargi było to, że skarżący mimo wezwania nie uiścił wpisu w zakreślonym terminie. Skargę odrzucono na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazał, że nie można odrzucić skargi, w sytuacji gdy strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z akt sprawy wynika, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zainicjowane pierwszym wnioskiem skarżącego zostało zakończone w sposób negatywny. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z powyższym, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2018 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący został pouczony, iż w związku z prawomocnym postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2018 r. złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W sprawie nie jest sporne, że skarżący otrzymał korespondencję zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu i mimo upływu zakreślonego terminu wpisu nie uiścił. W orzecznictwie wskazuje się, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę (porównaj: postanowienie NSA z 8.04.2014 r. II OSK 810/14, LEX nr 1461899). W niniejszej sprawie takie nowe okoliczności nie zaszły. Jak wynika bowiem z akt sprawy kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez skarżącego został pozostawiony bez rozpoznania – Sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania (k. 85). Mając na uwadze powyższe, wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w ustawowym terminie, zaszła podstawa do jej odrzucenia. Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.