II OZ 1227/17

Dnia 18 października 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 520/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi H. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał H. R. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł H. R.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z dnia 5 czerwca 2017 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., a przed wydaniem ww. zarządzenia nie uzyskał prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), ponieważ prawomocnie odmówiono mu przyznania prawa pomocy – prawomocnym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 lipca 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. A zatem wbrew twierdzeniom skarżącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało zakończone, nawet w sytuacji gdy skarżący złożył zażalenie na ww. prawomocne postanowienie Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy. Takie bowiem zażalenie jest niedopuszczalne w świetle przepisów, co też potwierdził Sąd I instancji w postanowieniu z dnia 12 września 2017 r., które stało się prawomocne. Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie SKO w Poznaniu. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Ponadto wbrew stanowisku skarżącego, zaskarżone zarządzenie nie zawiera braków, które świadczyłyby o jego wadliwości. Niewskazanie bowiem w treści tego zarządzenia, że sprawa dotyczy budowy turbin wiatrowych nie stanowi o wadliwości wydanego zarządzenia. Wynika to z tego, że zaskarżone do Sądu postanowienie SKO dotyczy terminowości wniesionego odwołania, co oznacza, że przedmiotem merytorycznej oceny Sądu na obecnym etapie postępowania nie może być kwestia realizacji przedsięwzięcia dotyczącego budowy turbin wiatrowych, lecz wyłącznie, czy organ administracyjny prawidłowo stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Dlatego Sąd I instancji trafnie wskazał w zaskarżonym zarządzeniu jaki jest przedmiot sprawy, tj. "stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania". Żądania skarżącego w tym zakresie nie uzasadnia, że inwestor prowadzi taką samą inwestycję na terenie Gminy D. i Gminy Ś., a wydane dotychczas decyzje zostały zaskarżone i aktualnie toczą się w stosunku do nich postępowania sądowoadministracyjne. Odnośnie żądania dotyczącego ustanowienia pełnomocnika z urzędu, należy wyjaśnić, że kwestia ta może być przedmiotem odrębnego postępowania i nie ma wpływu na legalność wydanego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.