II OZ 1209/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1527/13 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] września 2013 r. w sprawie ze skargi T. Z. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji dotyczącego umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 października 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1527/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia 2 sierpnia 2013 r. nakazującej T. Z. rozbiórkę budynku mieszkalnego oraz utrzymującej ją w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] września 2013 r. w sprawie ze skargi T.Z. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r., w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji dotyczącego umorzenia opłaty legalizacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzje o nakazie rozbiórki, których wstrzymania żądał skarżący, zostały wydane w innym niż będący przedmiotem niniejszej sprawy postępowaniu, a zatem Sąd nie był władny orzec o ich wstrzymaniu. Sąd wskazał również, że nawet gdyby wniosek o wstrzymanie dotyczył decyzji dotyczących opłaty z tytułu legalizacji samowoli budowanej, to także taki wniosek niemógłby odnieść zamierzonego skutku, albowiem decyzje w tym zakresie nie wywołują żadnych skutków, a zatem nie nadają się do wykonania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. Z. wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji o nakazie rozbiórki, wskazując, że odbudowali oni dom z takich samych materiałów, choć z innym pokryciem dachowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. Przede wszystkim należy odnieść się do dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji o nakazie rozbiórki. Skarżący domagał się bowiem wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nakazującej T. Z. rozbiórkę budynku mieszkalnego oraz utrzymującej ją w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] września 2013 r., podczas gdy sprawa niniejsza prowadzona jest z jego skargi na decyzję Ministra Finansów z [...] maja 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji dotyczącego umorzenia opłaty legalizacyjnej. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. będzie mieć zatem znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu, bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu dotyczącym nakazu rozbiórki obiektu budowlanego w sprawie toczącej się przed innym organem i dotyczącym innej kwestii jaką w niniejszej sprawie była opłata z tytułu legalizacji samowoli budowlanej. Z całą pewnością postępowanie w, którym wydano decyzję o nakazie rozbiórki nie zostało wydane w ramach tej samej sprawie w której kontrolowana jest decyzja dotycząca opłay legalizacyjnej co uniemożliwiało wstrzymanie wykonania pierwszej z wymienionych decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.