II OZ 1204/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 293/15 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2015 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Bogusława Cieśli od rozpoznania przedmiotowej sprawy w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 293/15 odrzucił zażalenie J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2015 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Bogusława Cieśli od rozpoznania przedmiotowej sprawy w sprawie ze skargi J.Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że J. K. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 20 kwietnia 2016 r., dlatego też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2016 r. został on wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia, 2 egzemplarzy jego odpisów, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Powyższe wezwanie doręczono J. K. w dniu 6 czerwca 2016 r., a zatem zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął w dniu 13 czerwca 2016 r. We wskazanym terminie J. K. nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. Sąd wskazał, że nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy jego odpisów stanowi podstawę do jego odrzuceniem. J. K. pismem z dnia 28 lipca 2016 r. wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.), do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zażalenie, którego braków formalnych nie uzupełniono w terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił zażalenie, skoro uczestnik postępowania nie nadesłał odpisów zażalenia, co uniemożliwiło nadanie dalszego biegu temu zażaleniu. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 2 jego odpisów doręczono J. K. w dniu 6 czerwca 2016 r., dlatego też termin do jego wykonania upłynął w dniu 13 czerwca 2016 r. J. K. we wskazanym terminie nie nadesłał brakujących odpisów zażalenia. Powyższe oznacza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił zażalenie J. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 kwietnia 2016 r. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.