II OZ 1192/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 października 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 228/15 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

D. W. i M. W. wnieśli zażalenie na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 maja 2015 r., wydane na podstawie art. 255 p.p.s.a. Postanowieniem z 8 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z 8 października 2015 r. wnieśli skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Żaden przepis prawa nie przewiduje bowiem, aby można było wnieść zażalenie na zarządzenie wydane na podstawie art. 255 p.p.s.a. Prawidłowość tego zarządzenia można kwestionować dopiero na etapie zaskarżania postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.