II OZ 1183/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2711/17 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2711/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. K. (dalej powoływanej jako skarżąca) na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 30 listopada 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 9 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 5 stycznia 2018 r., a termin do jego wykonania upłynął w dniu 12 stycznia 2018 r. Wobec bezskutecznego upływu zakreślonego terminu do uzupełnienia braków skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołanym na wstępie postanowieniem odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., obecnie Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej powoływanej jako p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia i przyjęcia skargi do rozpoznania. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi podnosząc, że ze względu na podeszły wiek nie zauważyła zobowiązania do doręczenia dodatkowych odpisów skargi, który to błąd dostrzegła po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, orzeczenie to uprawomocniło się. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014 r. nr 3, poz.39) niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Wobec tego, że skarżąca wnosząc skargę nie złożyła wymaganych odpisów skargi, słusznie zatem zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału wezwana została do uzupełnienia tych braków formalnych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślić przy tym należy, że skarżąca otrzymała to wezwanie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i skutkach niewykonania zarządzenia w tym przedmiocie. Nie jest zaś kwestionowane, że w wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, stąd Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji podniesionej przez skarżącą w zażaleniu wyjaśnić wypada, że zarówno Sąd I instancji, jaki i Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości jej uwzględnienia, bowiem podniesione okoliczności pozostają bez wpływu na ocenę zasadności zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Omawiany przepis jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, zatem Sąd I instancji zobowiązany był do odrzucenia skargi, nie oceniając przy tym przyczyn niewykonania zarządzania. Zauważyć jedynie trzeba, że okoliczności na które powołuje się skarżąca zostały ocenione przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.