II OZ 118/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. sp. z o.o. w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 1497/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 30 września 2025 r. nr SKO.415.121.2025 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 1497/25, w ten sposób, że w miejsce błędnej nazwy organu "Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie" wpisać "Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Przemyślu"; 2. uchylić zaskarżone postanowienie; 3. zwrócić N. sp. z o.o. w J. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia.

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 1497/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę N. Sp. z o.o. w J. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu (dalej "SKO") z dnia 30 września 2025 r., w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w związku z dostrzeżonymi brakami formalnymi i fiskalnymi skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 21 listopada 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 5 egzemplarzy odpisów skargi, złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Strony skarżącej przed sądem oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji Strony skarżącej, a także zarządzeniem z 21 listopada 2025 r. wezwano Stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 500 zł. Wezwania zawierały pouczenie, że powyższych czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania skierowano na podany w skardze adres pełnomocnika strony skarżącej i zostały odebrane przez upoważnionego pracownika Kancelarii w dniu 25 listopada 2025 r. W dniu 2 grudnia 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał do Sądu pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej, odpis aktualny KRS oraz 5 odpisów skargi. Wpis w sprawie został natomiast uiszczony w dniu 3 grudnia 2025 r., co w ocenie Sądu obligowało do uznania, że strona uchybiła terminowi do uzupełnienia tego braku formalnego. Od powyższego postanowienia zażalenie złożyła strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, z uwagi na błędne uznanie, że należny wpis uiszczono w dniu 3 grudnia 2025 r., podczas gdy data operacji bankowej to dzień 2 grudnia 2025 r. Na potwierdzenie swojego stanowiska pełnomocnik spółki, do złożonego w sprawie zażalenia, załączył wydruk zawierający potwierdzenie wykonania przelewu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma do rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy oś sporu dotyczy daty uiszczenia opłaty od wniesionej skargi. Sąd uznał, że strona uiściła należny wpis w dniu 3 grudnia 2025 r. (po terminie), natomiast strona wskazuje, że czynności tej dokonała w dniu 2 grudnia 2025 r. (terminowo). Na potwierdzenie swoich twierdzeń pełnomocnik skarżącej załączył do wniesionego zażalenia potwierdzenie wykonania operacji, z którego wynika, że przelew z tytułu wpisu sądowego od skargi w sprawie sygn. akt II SA/Rz 1497/25 został wykonany w dniu 2 grudnia 2025 r. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r. sygn. akt I GSK 117/13, postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2005 r. sygn. akt I FZ 617/05, postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt II FZ 878/05) momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem jest moment złożenia dyspozycji przez stronę, a nie dzień realizacji przelewu (czyli zaksięgowania wpłaconej kwoty pieniężnej na rachunku bankowym zleceniodawcy). Przy uiszczeniu opłaty przelewem decyduje data złożenia przez stronę zlecenia dokonania przelewu w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń, po warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. Nie ma wówczas znaczenia to, kiedy bank lub instytucja finansowa faktycznie wykonała polecenie przelewu (por. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2004 r., sygn. akt II CZ 38/04). Zgodnie z wyżej wskazanym stanowiskiem należy uznać, że strona uiściła wymagany wpis od skargi w terminie. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od zażalenia uiszczonego przez skarżącą orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 5 listopada 2025 r., nadanym przez art. 1 pkt 6 i art. 2 ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2025 r., poz. 1427. Stosownie do art. 156 § 1 i § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego oznaczenia siedziby organu, który wydał zaskarżoną decyzję (pkt 1 sentencji).