II OZ 1179/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. Ś. na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 3320/16 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi S. Ś. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zagospodarowania odpadu postanawia: oddalić zażalenie

S. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie zobowiązania do zagospodarowania odpadu. Wyrokiem z dnia 29 maja 2017 r. wydanym w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. Ś. Odpis wyroku pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu 5 czerwca 2017 r. Pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, zaś w kolejnym piśmie przesłał informację do Sądu, że skarżący zmarł w dniu 29 kwietnia 2017 r. Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2017 r. Przewodniczący IV Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego za pośrednictwem pełnomocnika do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem, w terminie 7 dni. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2017 r. podnosząc naruszenie art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 124 § 2 p.p.s.a. poprzez brak zawieszenia postępowania pomimo powzięcia wiadomości o śmierci strony postępowania przed wydaniem wyroku. Wskazał, że skarżący zmarł w dniu 24 kwietnia 2017 r., zaś wyrok w sprawie został wydany w dniu 29 maja 2017 r., zatem już po śmierci skarżącego. W taki stanie faktycznym i prawnym wyrok w sprawie obarczony jest wadą nieważności, ponieważ w dacie jego wydania strona nie miała zdolności sądowej. Zarzucił wydanie zaskarżonego zarządzenia w postępowaniu obarczonym wadą nieważności na podstawie art. 83 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny legalności zarządzenia z dnia 24 lipca 2017 r. Natomiast w uzasadnieniu zażalenia wskazano, że w stanie faktycznym sprawy wyrok wydany po śmierci skarżącego obarczony jest wadą nieważności, ponieważ w dacie jego wydania strona nie miała zdolności sądowej. Zdaniem Sądu kwestia ta nie mieści się w granicach zaskarżonego zarządzenia, zatem twierdzenia te pozostają bez związku z zakresem zaskarżenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie 7 dni od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek (art. 141 § 2 p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Zatem Sąd I instancji prawidłowo wezwał wnioskodawcę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Doręczenie odpisu oznacza jednak powstanie obowiązku uiszczenia opłaty. Nie ma wpływu na istnienie takiego obowiązku śmierć strony, albowiem zgodnie z art. 43 p.p.s.a. w razie śmierci strony (...) pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jako niezasadne w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.