II OZ 1178/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 1170/14 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi K.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nakazania przywrócenia poprzedniego stanu wody na gruncie postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie K.Z. na postanowienie z dnia 29 lutego 2016 r., którym odrzucono zażalenie K. Z. na postanowienie z dnia 6 listopada 2015 r. odrzucające jej skargę na decyzję SKO w S. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nakazania przywrócenia poprzedniego stanu wody na gruncie. Odpis postanowienia z dnia 9 maja 2016 r. doręczono skarżącej w dniu 30 maja 2016 r. i w ustawowym terminie złożyła ona zażalenie, do którego uzupełnienia braków (dwa odpisy) Przewodniczący Wydziału wezwał ją zakreślając termin 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 8 lipca 2016 r. W wyznaczonym terminie nie nadesłano do Sądu wymaganych odpisów zażalenia, natomiast w odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca, w piśmie z dnia 15 lipca 2016 r., wskazała, że – jak już informowała wcześniej – nie jest już właścicielem nieruchomości nr [...], której skarga dotyczy. Wyjaśniła, że - w jej ocenie - postępowanie prowadzone dalej z jej udziałem jest bezpodstawne. Sąd powinien powiadomić aktualnego właściciela nieruchomości. Wniosła przy tym o umorzenie postępowania. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 1170/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie K. Z. na postanowienie z dnia 9 maja 2016 r. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych zażalenia przez nadesłanie jego odpisów. Zażaleniem K.Z. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia oraz do przesłania jego dwóch odpisów. W odpowiedzi na powyższe zarządzenia K. Z. przesłała pismo, w którym wniosła o całkowite zwolnienie jej z kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 47 § 1 w zw. z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) do zażalenia należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom występującym w sprawie. O braku formalnym zażalenia z powodu niedołączenia odpisu zażalenia można mówić wówczas, gdy strona składając zażalenie nie dołączyła odpowiedniej liczby odpisów zażalenia i z tego względu zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu. Jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni. Zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie do zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2016 r. skarżąca nie załączyła jego odpisów celem ich doręczenia pozostałym stronom postępowania. Zasadnie zatem zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2106 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucania zażalenia. Powyższy brak nie został jednak przez skarżącą usunięty w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym przedmiotowe zażalenie należało odrzucić. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.