II OZ 1176/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1717/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1717/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną D.Z. od Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lipca 2014 r. w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego. Sąd I instancji wskazał, iż w ustawowym terminie uczestnik postępowania D.Z. wniósł do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Do skargi został dołączony dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W związku z tym, że w niniejszej sprawie wpis od skargi kasacyjnej wynosi 250 zł, na podstawie zarządzenia z dnia 4 września 2014 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 150 zł. Do wykonania tego wezwania wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 12 września 2014 r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy pocztowy dowód doręczenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie nadesłano w wyznaczonym terminie dowód uzupełnienia wpisu o kwotę 50 zł. Sąd I instancji przytaczając treść art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), wskazał, iż z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi kasacyjnej w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak powoduje podstawę do odrzucenia skargi. Sąd I instancji wyjaśnił, iż pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie skutecznie doręczono wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 150 zł oraz prawidłowo pouczono o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania, a także o rygorze mającym zastosowanie w przypadku nie uiszczenia wymaganego prawem wpisu w zakreślonym terminie. Wpis został jednak uiszczony w kwocie 50 zł. Sąd I instancji podkreślił, że nie uiszczenie wpisu w wymaganej wysokości jest równoznaczne z niewykonaniem zarządzenia Sądu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości rozstrzygnięto zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zażalenie na ww. postanowienie złożył D.Z. reprezentowany przez adwokata. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie art. 49 p.p.s.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie w wezwaniu z dnia 4 września 2014 r. do jakiej kwoty należy uzupełnić braki w opłacie i nie wskazanie podstawy prawnej wyliczenia opłaty. Co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem skutkowało dokonaniem wpłaty 150 złotych. Wskazując na powyższy zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż zarządzenie z dnia 4 września 2014r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego było niejasne i niezupełne, stąd skutkowało wniesieniem opłaty dodatkowej 50 zł. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia skarżący dowiedział się, iż wpis od skargi kasacyjnej Sąd I instancji ustalił na 250 zł. Nadal jednak nie wiadomo na jakiej podstawie Sąd uznał, iż właściwa jest ta właśnie kwota. Nie wskazano podstawy prawnej obliczenia wpisu w tej wysokości. Podniesiono, iż w orzecznictwie NSA podkreśla się, że wezwanie zawarte w zarządzeniu musi być wyraźne, jasne, jednoznacznie sformułowane, tak aby strona nie miała wątpliwości co do jego zakresu (postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2012 r., I OZ 36/12). Oraz, iż wskazanie w zarządzeniu jedynie podstawy prawnej wysokości wpisu bez jednoznacznego wskazania całej jego wysokości, nie stanowi prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu (postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1623/13). Nadto podniesiono, iż w zarządzeniu nie skonkretyzowano w związku z jakim paragrafem w myśl § 3 Rozporządzenia ustalono ile wynosi połowa wpisu od skargi właściwa wpisowi od skargi kasacyjnej – nie podano w jakiej wysokości Sąd ustalił całość wpisu. Brak ten spowodował wątpliwości interpretacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wysokość wpisu ustalana jest na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skargą objęta została zatem sprawa z zakresu budownictwa. Stosowanie zaś do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa wynosi 500 złotych. Stosownie do treści § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Zatem w niniejszej sprawie wpis sądowy od wniesionej skargi kasacyjnej winien być prawidłowo uiszczony w kwocie 250 złotych. Natomiast strona skarżąca kasacyjnie uiściła wpis w wysokości 100 złotych. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał pełnomocnika strony skarżącej kasacyjnie do uzupełnienia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej o kwotę 150 złotych, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wbrew zarzutom zażalenia zaskarżone zarządzenie z dnia 4 września 2014 r. zostało jednoznacznie i precyzyjnie sformułowane, bowiem wynika z niego w sposób niebudzący wątpliwości, iż skarżący kasacyjnie został wezwany "do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lipca 2014 r. o kwotę 150 złotych". Zatem w niniejszej sprawie stan faktyczny jest odmienny od stanu faktycznego w przywołanym w zażaleniu orzeczeniu NSA z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 36/12, bowiem w tamtej sprawie wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych. Takie sformułowanie wezwania mogło rzeczywiście budzić wątpliwości, gdyż kwota żądanego wpisu była tożsama z wpisem od skargi uiszczonym przez stronę wraz z jej wniesieniem, co mogło sugerować, iż sąd nie odnotował tej wpłaty. Natomiast jak juz wskazano wyżej w niniejszej sprawie skarżący kasacyjnie został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej "o kwotę 150 złotych". Natomiast podniesiony w zażaleniu brak skonkretyzowania przez Sąd I instancji w związku z jakim paragrafem w myśl § 3 ww. Rozporządzenia ustalono ile wynosi połowa wpisu od skargi, pozostaje bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego zarządzenia, zwłaszcza w sytuacji, gdy strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.