II OZ 1151/14

Dnia 5 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J., B. J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1186/14 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia 27 sierpnia 1997 r., znak: NB-I-7355/21/97 w sprawie ze skargi J. J., B.J., J. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1186/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] sierpnia 1997 r. znak: [...]. Rozpoznając wniosek Sąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 kwietnia 2014 r. wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności – w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku rozbiórki – decyzji Wojewody [...] z [...] października 1997 r. oraz decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] sierpnia 1997 r., znak: [...], oraz odmowy stwierdzenia nieważności – w pozostałej części – ww. decyzji, nakazujących B. J. wykonanie rozbiórki nadbudowy nad istniejącym wiatrołapem przy budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] w N.. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] sierpnia 1997 r., znak: [...]. Sąd I instancji, powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uznał, że wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] sierpnia 1997 r., znak: [...], w żaden sposób nie został uzasadniony, dlatego podlega oddaleniu. Na potwierdzenie swojego stanowiska Sąd przywołał orzecznictwo sądowoadministracyjne (por. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FSK 546/11, Lex nr 786059; z dnia 28 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 402/11, Lex nr 783591; z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 63/11, Lex nr 783605). Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli J. J., B. J. i J. J.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Ma rację Sąd I instancji, wskazując na konstrukcję ww. przepisu, z której wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ 585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Co prawda, skarżący zasadnie zwrócili uwagę w zażaleniu, że Sąd wydając zaskarżone postanowienie nie uwzględnił treści nakazu rozbiórki, który już z samej istoty może wywołać. Jednak w dalszym ciągu nawet nie podjęli próby wykazania jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę wywoła taki nakaz przy uwzględnieniu, że dotyczy samowolnie zrealizowanej nadbudowy jako dodatkowego zadaszenia i podcienia nad gankiem, o powierzchni około 11 m2. Proces budowlany jest bowiem działalnością, która z zasady może łączyć się z możliwością wystąpienia okoliczności i skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 232/13; z dnia 17 września 2013 r., sygn. akt II OZ 746/13; z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 70/13). W okolicznościach niniejszej sprawy, skarżący nie uzasadnili na żądnym z etapów postępowania sądowoadministracyjnego, że wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] sierpnia 1997 r., znak: [...], jest uzasadnione, a brak uzasadnienia wniosku w okolicznościach tej sprawy, przy uwzględnieniu przedmiotu rozbiórki, jest decydujące dla odmowy wstrzymania ww. decyzji. Podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny ocenia zaistnienie przesłanek wstrzymania w kontekście okoliczności całej sprawy, a mając na względzie przedmiot decyzji o nakazie rozbiórki nie można z samej istoty tego nakazu wywodzić, że wykonanie takiej decyzji przed wydaniem wyroku w sprawie odmowy stwierdzenia jej nieważności może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków oraz znaczną szkodę, tym bardziej, że nakaz ten został skierowany do egzekucji, a aktualnie przedmiotowa nadbudowa doprowadziła de facto do dalszej eskalacji nielegalnych działań inwestorów, ponieważ ze znajdującego się w aktach sprawy materiału zdjęciowego, pierwotnie samowolnie zrealizowana nadbudowa w formie podcienia nad gankiem podlegała dalszej zabudowie. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.