II OZ 1150/14

Dnia 5 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Towarzystwa Przyrodniczego im. [...] w K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 836/14 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 836/14 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał [...] Towarzystwo Przyrodnicze im. [...]w K. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 836/14, o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych w kwocie 100 zł. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosło [...] Towarzystwo Przyrodnicze im. [...]w K., wskazując, że działa (skutecznie) na rzecz interesu społecznego; poniosło koszty udokumentowania niszczenia gatunków chronionych; kwota 100 złotych jest znacząca i w tej chwili Towarzystwo nie posiada takich środków finansowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z dnia 4 września 2014 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Ponadto przed wydaniem przez Sąd zaskarżonego zarządzenia Towarzystwo nie wnioskowało o przyznanie prawa pomocy, co w świetle art. 239 pkt 4 p.p.s.a. wykluczałoby wezwanie go do uiszczenia wpisu przed prawomocnym zakończeniem postępowania w tej kwestii. Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu Towarzystwa do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie wynika zatem wprost z obowiązujących przepisów i nie ma możliwości odstąpienia przez sąd administracyjny od wezwania do jego uiszczenia z uwagi na sposób funkcjonowania tego rodzaju stowarzyszeń jak wnoszące zażalenie Towarzystwo. Jeżeli Towarzystwa nie jest stać na ponoszenie ciężarów finansowych związanych z prowadzeniem postępowania sądowego, zagwarantowaniu prawa do sądu służy instytucja prawa pomocy. W tym miejscu wskazania wymaga, że o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy Towarzystwo zostało poinformowane już przy piśmie Sądu z dnia 3 czerwca 2014 r., przy którym doręczono mu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 836/14, jak i przy innych pismach Sądu kierowanych do Towarzystwa. Pomimo tego Towarzystwo jako zarzuty przeciwko zaskarżonemu zarządzeniu wskazało na charakter swojej działalności i ponoszenie kosztów z tym związanych, oraz że w tej chwili Towarzystwo nie posiada środków finansowych. Są to jednak okoliczność, które nie podważają legalności wydania zaskarżonego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.