II OZ 1141/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1394/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Mazowieckiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku kwarantanny postanawia uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 12 października 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1394/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. R. (dalej zwanej skarżącą) na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku kwarantanny. W uzasadnieniu sąd I instancji wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 sierpnia 2020 r. wezwano skarżącą - reprezentowaną przez radcę prawnego - do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 20 sierpnia 2020 r., zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał dnia 27 sierpnia 2020 r. W zakreślonym terminie skarżąca wpisu nie uiściła. W zażaleniu z dnia 29 października 2020 r. skarżąca reprezentowana przez fachowego pełnomocnika procesowego zaskarżyła w całości postanowienie z dnia [...] października 2020 r., zarzucając naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), przez jego błędne zastosowanie i odrzucenie skargi mimo uiszczenia od niej wpisu sądowego. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia w całości i nadanie biegu sprawie z uwagi na uiszczenie w dniu 24 sierpnia 2020 r. wpisu od skargi. Skarżąca wyjaśniła, że w wyniku omyłki, w tytule przelewu podano wpis od skargi VII SA/Wa, bez wskazania dokładnej sygnatury akt, jednakże w rzeczywistości opłata ta dotyczyła skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostawało, że skarżąca zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2020 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie to zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącej w dniu 20 sierpnia 2020 r. Jak wynika z treści zażalenia oraz dołączonego do niego potwierdzenia przelewu, do jego realizacji doszło w dniu 24 sierpnia 2020 r., jednakże bez wskazania prawidłowej sygnatury akt sprawy, co niewątpliwie ułatwiłoby sądowi I instancji identyfikację dokonanej wpłaty. Brak tego ustalenia pociągnął za sobą odrzucenie wniesionej skargi zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 października 2020 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, skoro skarżąca uiściła wpis od skargi w terminie, to tym samym spełniła spoczywający na niej obowiązek uzupełnienia braku fiskalnego. Omyłka w oznaczeniu sygnatury akt sprawy, która nie powinna nastąpić przy uiszczaniu wpisu profesjonalnemu pełnomocnikowi, nie może prowadzić do tak daleko idących konsekwencji jak odrzucenie skargi, a tym samym do zamknięcia skarżącej konstytucyjnego prawa do ochrony sądowej. Innymi słowy, jeżeli w sprawie istnieją wątpliwości dotyczące prawidłowej realizacji nakładanych na stronę skarżącą powinności, to obowiązkiem sądu jest ich wszechstronne wyjaśnienie, także na etapie autokontroli wniesionego środka odwoławczego (art. 195 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju refleksji Sądowi pierwszej instancji zabrakło, co skutkowało koniecznością obdarzenia priorytetem prawa do merytorycznego zbadania sprawy. Obowiązkiem sądu pierwszej instancji będzie wobec tego sprawdzenie, czy w rejestrze opłat sądowych została uiszczona kwota tytułem wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie, a w razie uznania, że skarżąca zrealizowała spoczywający na niej obowiązek, rozpoznanie co do meritum wniesionego środka prawnego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.