II OZ 1137/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1592/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1592/13 oddalającego skargę D. W. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1592/13, odrzucił skargę kasacyjną D. W. wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1592/13 oddalającego jego skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...], w przedmiocie zameldowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dodatkowego odpisu skargi kasacyjnej poświadczonego za zgodność oryginałem. Wezwanie to wysłano na adres pełnomocnika, gdzie było dwukrotnie awizowane 24 lipca 2014 r. i 1 sierpnia 2014 r., o czym strona była informowana poprzez umieszczenie stosownego zawiadomienia w skrzynce do odbioru korespondencji. W terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, który upłynął w dniu 14 sierpnia 2014 r. pełnomocnik strony nie uzupełnił braków formalnych, wobec czego Sąd, stosując przepis 178 P.p.s.a, skargę kasacyjną odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. W., reprezentowany przez adwokata, podnosząc zarzut naruszenia art. 73 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i uznanie, iż Zarządzenie Przewodniczącego z dnia 18 lipca 2014 r. zostało skutecznie doręczone, co skutkowało odrzuceniem skargi. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że w dniu 15 lipca 2014 r. (z datą obowiązywania od dnia następnego tj. 16 lipca 2014 r.) na okres 3 miesięcy, z uwagi na problemy techniczne obiektu, w którym pełnomocnik skarżącego wykonywał swoją działalność ([...], ul. [...]), uniemożliwiające czasowo prowadzenie Kancelarii w tym miejscu - dokonane zostały zgłoszenia żądania dosyłania przesyłek do dwóch operatorów tj. Poczty Polskiej oraz Impost. We wskazanym okresie wszystkie przesyłki były przekierowywane na tymczasowy adres siedziby położonej w G. przy ul. [...] odbierane przez osobę upoważnioną do odbioru korespondencji – J. C. Godziny pracy tymczasowej siedziby tj. od 9.00 do 17.00 wykluczają możliwość awizacji przesyłek. Korespondencja była odbierana osobiście. Zwrócono uwagę, że skrzynka pocztowa pod wskazanym adresem jest na bieżąco kontrolowana przez pracownika sekretariatu kancelarii i według oświadczenia nie pozostawiono tam żadnych awiz w okresie obowiązywania żądania dosyłania. Wskazano także, że osobiście pod adresem [...] w G. przez osobę upoważnioną podjęta została korespondencja w przedmiotowej sprawie, zawierająca postanowienie o odrzuceniu skargi w dniu 25 września 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 70 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Zgodnie natomiast z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dodatkowego odpisu skargi kasacyjnej poświadczonego za zgodność z oryginałem zostało wysłane na adres do doręczeń podany w skardze kasacyjnej. W aktach sprawy znajduje się przedmiotowa przesyłka zawierająca wezwanie (k. 109), a z umieszczonego na niej druku zwrotnego potwierdzenia odbioru jednoznacznie wynika, że w związku z nieobecnością adresata ("mieszkanie zamknięte – 24 lipca 2014 r.") została ona pozostawiona w placówce pocztowej w G., o czym zawiadomiono adresata (awizo w skrzynce oddawczej). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest jakichkolwiek podstaw by twierdzić, że powyższe zawiadomienie nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej adresata. Pieczęcie pocztowe znajdujące się bowiem na kopercie potwierdzają ustalenia Sądu pierwszej instancji, iż przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 1 sierpnia 2014 r. Twierdzenia pełnomocnika skarżącego o nie pozostawieniu awizo w skrzynce oddawczej należy zatem uznać za bezpodstawne. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, jak również fakt nie zawiadomienia Sądu o zmianie wskazanego w skardze kasacyjnej adresu, stwierdzić należało, że spełnione zostały ustawowe przesłanki dla tzw. zastępczego trybu doręczeń, przewidzianego w art. 73 § 1-3 P.p.s.a. Sąd słusznie więc przyjął, że wezwanie, w myśl art. 73 § 4 P.p.s.a., zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 sierpnia 2014 r. Ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w terminie 7 dniu od jego doręczenia, do czego została w przewidziany prawem sposób wezwana, Sąd pierwszej instancji prawidłowo skargę tę odrzucił na podstawie art. 178 P.p.s.a. Odnosząc się zaś do podniesionej w zażaleniu kwestii zgłoszenia do dwóch operatorów pocztowych żądania dosyłania przesyłek na inny adres, należy wskazać, iż kwestie te mogą mieć ewentualnie znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 kwietnia 2014 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.