II OZ 1132/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 208/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 208/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, odrzucił skargę kasacyjną [...] w upadłości likwidacyjnej oraz zwrócił [...] uiszczony wpis sądowy od skargi kasacyjnej. Postanowienie to zapadło w następującym stanie sprawy: Po rozpoznaniu skargi skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 21 czerwca 2018 r. wydał wyrok. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony uczestnikowi postępowania - [...]. w upadłości likwidacyjnej w dniu 12 lipca 2018 r. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł pełnomocnik ww. uczestnika postępowania w dniu 16 sierpnia 2018 r. Powyższa skarga kasacyjna uczestnika postępowania została, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucona przez Sąd jako spóźniona. Zdaniem Sądu trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 15 sierpnia 2018 r. Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu następnym, a zatem z uchybieniem terminowi do jej wniesienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł uczestnik postępowania, zarzucając zakwestionowanemu postanowieniu naruszenie: - art. 177 § 1 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a. poprzez mylne uznanie, że uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną po upływie trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi, biegnącego od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, który to termin upłynął w dniu 15 sierpnia 2018 r., podczas gdy w niniejszej sprawie z uwagi na okoliczność, że dzień 15 sierpnia 2018 r. jest dniem ustawowo wolnym od pracy, ostatnim dniem terminu na wniesienie skargi kasacyjnej był dzień następujący po dniu wolnym od pracy, tj. dzień 16 sierpnia 2018 r. i w tym właśnie dniu została wniesiona skarga kasacyjna; - art. 178 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej jako wniesionej po upływie terminu, podczas gdy skarga kasacyjna została wniesiona przez skarżącego z zachowaniem terminu, obliczonego zgodnie z dyspozycją art. 177 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie mimo częściowo wadliwego uzasadnienia odpowiada prawu. Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. Stosownie zaś do normy art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony [...] w upadłości likwidacyjnej w dniu 12 lipca 2018 r. W imieniu [...] przesyłkę odebrał upoważniony pracownik, co wynika z potwierdzenia odbioru (k. 79). A zatem trzydziestodniowy termin o którym mowa we ww. art. 177 § 1 p.p.s.a. zakończył swój bieg w dniu 11 sierpnia 2018 r. W związku z tym, że ostatni dzień terminu upływał w sobotę, to stosownie do normy art. 83 § 2 p.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało uznać dzień 13 sierpnia 2018 r. (poniedziałek), czyli następny dzień po sobocie i dniu wolnym od pracy. Wadliwe jest zatem wskazanie Sądu pierwszej instancji, że ostatni dzień terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przypadał na dzień 15 sierpnia 2018 r., nie zmienia to jednak podstawowej dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia kwestii stwierdzonej przez Sąd, a mianowicie, że skarga kasacyjna została wniesiona już po upływie terminu o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji twierdzenie uczestnika postępowania, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Ostatni dzień terminu nie przypadał bowiem na dzień ustawowo wolny od pracy – tutaj: 15 sierpnia 2018 r., ale na dzień 13 sierpnia 2018 r. (poniedziałek), który nie został uznany za dzień ustawowo wolny od pracy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.