II OZ 113/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.K., T.K. i Z.T. oraz zażalenia A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 2171/19 o odrzuceniu skargi M.K. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] czerwca 2018 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 6 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.K. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona w tej sprawie decyzja została skutecznie doręczona A.M., jako pełnomocnikowi M.K., w dniu 19 czerwca 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 19 lipca 2018 r. (czwartek), natomiast skarga została wniesiona 6 sierpnia 2018 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli następcy prawni zmarłego w toku postępowania M.K. – A.K., T.K. i Z.T. oraz A.K. (dalej: skarżący). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie skarżący kwestionują uchybienia terminu, wskazując, że decyzja organu została omyłkowo doręczona na adres kancelarii komorniczej przy Sądzie Rejonowym w Łowiczu. Pracownik kancelarii komorniczej nadał przesyłkę listem poleconym na adres A.M. i przesyłka ta została odebrana 5 lipca 2019 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący uprawdopodobnili w sposób wystarczający, że do doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję doszło dopiero 5 lipca 2019 r., a zatem skarga wniesiona 6 sierpnia 2019 r. nie została złożona z uchybieniem terminu. Na dowód tego skarżący złożyli pismo komornika sądowego przekazujące omyłkowo doręczone mu pismo kierowane do A.M. i nadane przez organ, kserokopię dowodu doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję na adres komornika sądowego, jak również dowód doręczenia przesyłki od komornika sądowego na adres A.M. w dniu 5 lipca 2019 r. Oceny tej nie podważa znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji datowane na dzień 19 czerwca 2019 r., ponieważ jest to duplikat, sporządzony na skutek reklamacji zgłoszonej przez organ. W aktach administracyjnych sprawy brak jest dokumentu reklamacji, ale wynika to z odpowiedzi na skargę oraz oznaczenia zwrotnego potwierdzenia odbioru słowem "duplikat" i datą 15 października 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zostało załączone do akt administracyjnych już po ich przekazaniu przez organ). Duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru sporządzony zatem został już po rzeczywistym doręczeniu przesyłki i w zestawieniu z dokumentami nadesłanymi przez skarżących nie był wystarczającym dowodem skutecznego doręczenia przesyłki w dniu 19 czerwca 2019 r. Powyższe oznacza, że Sąd I instancji przedwcześnie odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu, szczególnie, że na okoliczność błędnego doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnik M.K. powoływał się już w skardze. Na obecnym etapie postępowania kwestia ta została dostatecznie wyjaśniona, co będzie pozwalało na nadanie skardze dalszego biegu. Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.